خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سیده فاطمه سادات کیایی: گسترش فضای مجازی در دهه های اخیر و نیز هوش مصنوعی در سال های گذشته و عمق تاثیرگذاری آن بر تک به تک افراد اهمیت این فضا را دو چندان کرده است. اگر تا یک دهه گذشته فضای مجازی تنها در چند برنامه محدود می شد و تامین بخش اندکی از نیازها را برعهده داشت، امروزه دیگر بدون این فضا عملا زندگی با سختی رو به رو خواهد شد و بسیاری از جنبه های زندگی افراد خواه یا ناخواه به این فضا وابسته است. اهمیت این موضوع است که باعث می شود تا تنظیم گری، قانونگذاری و توجه به اختیارات در حوزه فضای مجازی در دستور کار حاکمیت ها قرار بگیرد. موضوعی که چه در چهارچوب قوانین چه در قالب اخلاق و تربیت می بایست با مطالعات و برنامه ریزی های عمیق و همه جانبه متناسب با ظرفیت های این فضا دائما به روزرسانی، بازنگری و اجرا شود.

موضوع تنظیم گری این فضا اگرچه اقدامی تازه و نو نبوده و حتی مختص کشور ما هم نیست، اما به دلیل رشد هر روزه این فضا، گستردگی آن، کاربران گسترده و متنوع و عوامل دیگر با چالش ها و انتظاراتی همراه است که بدون توجه به آن عملا تنظیم گری را به مسیری دیگر می کشاند. همایش ملی تنظیم گری فضای مجازی با هدف پرداختن به ابعاد نظری و رسیدن به زبان و تعریف مشترک از سال ها قبل کار خود را آغاز کرده اما به دلیل اتفاقات کشور برگزاری آن به زمان حال موکول شد. در این رابطه «حسین بابامجرد» رئیس اندیشکده حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و دبیر علمی همایش ملی تنظیم گری فضای مجازی به برخی سوالات ما پاسخ داده است.

در چرخه تنظیم‌گری تا عمل در فضای مجازی، به نظر شما چه حلقه مفقوده‌ای وجود دارد که لازم است بیشتر روی آن کار شود؟ روی چه موضوعی باید بیشتر مانور دهیم و پژوهش‌ها به کدام سمت هدایت شوند؟

به نظر می‌رسد که خودِ ذینفعان و پژوهشگران نیز تقریباً هم‌نظر با ما هستند که مسئله اصلی و تازه در تنظیم‌گری فضای مجازی، «هماهنگی» است. نهادهای مختلف مأموریت‌ها و کارهایی دارند که انجام می‌دهند، اما هم از جهت فرآیندهایشان که باید با یکدیگر انسجام پیدا کنند و هم از جهت خروجی‌هایشان که باید بالاخره یک هدف واحد را تعقیب کنند، چنین وضعیتی را نداریم. این مسئله جهت‌گیری مشخصی بروکراتیک دارد؛ یعنی بروکراسی‌ها مدام در حال توسعه پیدا کردن هستند، فارغ از اینکه نسبت به این موضوع توجه کنند که اهداف چقدر با یکدیگر ادغام شده‌اند. لذا من خودم هم در گفتگوها و جلساتی که داریم، سعی می‌کنم یک مدل هماهنگی نهادی را صورت‌بندی کنم آن را جلو ببریم. البته ممکن است موانعی وجود داشته باشد؛ ما موانع قانونی داریم و بالاخره موانع سیاستی و سیاسی نیز وجود دارد.

به نظر می‌رسد در این‌گونه مباحث مدیریتی، خروجی‌ها دیرتر محقق می‌شوند. آیا این‌طور است؟

بله، ما موانع سیاسی داریم و در فضای مجازی، همه موارد کمی دیر انجام می‌شود. بالاخره دستگاه‌ها منافع خاص خود را دارند و در این فرآیند، چیزی را جلو می‌برند. وقتی موانعی پیش می‌آید، گاهی نمی‌توانند نسبت به آن هدف و منفعت اساسی عمومی توجه لازم را داشته باشند. می‌خواهم بگویم این وضعیت دستگاهی ماست، نه فقط مختص به ما؛ همه کشورهای جهان هم چنین درگیری‌هایی دارند. لذا ما همواره باید بازخوانی‌های مکرر داشته باشیم و نهادها را بازخوانی کنیم، بروکراسی‌ها را کاهش دهیم و کارهای مشابه صورت بگیرد. به همین جهت لازم است بگویم این موضوع غیرطبیعی نیست و در همه جای جهان هم چنین وضعیتی وجود دارد. اصلاً سرشت بروکراسی این است که توسعه‌گراست و از این جهت، نیازمند بازخوانی و بازاندیشی مداوم است.

ما به نسبت کشورهای دیگر در بحث تنظیم‌گری فضای مجازی در چه جایگاهی قرار داریم و وضعیت فعلی را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا وضعیت مطلوبی داریم؟

به لحاظ کلان در بحث حکمرانی و جزئی‌تر در بحث تنظیم‌گری، به نظرم خیلی توسعه‌گرایانه جلو رفته‌ایم. ما ظرفیت‌های نظری خوبی داریم و صادقانه عرض می‌کنم که نیروهای معرفتی و متخصصان خوبی در این حوزه پرورش داده‌ایم. در حوزه کلان، مداخلات قابل توجهی کرده‌ایم و آثار قابل توجهی هم ایجاد شده است، هرچند نهادهای فربه‌ای هم در این حوزه شکل گرفته‌اند. می‌خواهم بگویم همه ایرادها و اشکالاتی که احیاناً در این حوزه مطرح است، نباید دلالت بر این کند که جمهوری اسلامی در این حوزه دچار ضعف مفرط است. ما نگاه فلسفه تمدنی و نگاه‌های راهبردی داریم. هم از جهت سابقه و تجربه، نهادهای مؤثری در این حوزه ایجاد کرده‌ایم و هم از جهت تربیت نیروی انسانی، افراد تربیت‌یافته و خوبی داریم و من احساس عقب‌ماندگی نمی‌کنم.

اما آیا همین وضعیتی که داریم امکان ارتقا دارد؟ بله. آیا امکان اثرگذاری بیشتر دارد؟ بله. از این جهت که ما در این همایش‌ها و نشست‌های تخصصی، به دنبال ارتقای این وضعیت هستیم، نه اینکه بخواهیم موقعیت فعلی‌مان را تخریب کنیم یا کلاً آن را ابطال نماییم و اساساً از این فضا عبور کنیم.

بخشی از حکمرانی و تنظیم فضای مجازی به تربیت مردم برای «خودتنظیم‌گری» در این فضا بازمی‌گردد. راهکارها، راه‌حل‌ها و نیازهای اساسی این مسیر چیست و چه اقداماتی باید در این زمینه صورت گیرد؟

سیاست‌گذاری ما از آن جهت است که بتوانیم مردم را به سمتی هدایت کنیم که خودشان بتوانند یک تنظیم‌گری خودخواسته و آگاهانه روی فضای مجازی داشته باشند. همچنین فضای کسب‌وکارها به سمت خودتنظیم‌گری سوق پیدا می‌کند، به این معنی که خودشان امورشان را تنظیم کنند. اما این امر نیازمند آن است که عرضم به حضور شما، پیش از آن، یک «تنظیم‌گری مشارکتی» انجام شود؛ یعنی دست دولت با دست کسب‌وکارها در دستان یکدیگر قرار بگیرد، اهداف عمومی را بشناسند، سپس وفاق کنند و حالا به دنبال طراحی باشند؛ طراحی‌ای که برآمده از پایین به بالا است، یعنی خود کسب‌وکارها در آن نقش دارند. لذا اصلاً افق و حرکت تنظیم‌گری به سمت تنظیم‌گری کسب‌وکارها و خودتنظیم‌گری‌هایی است که خود مردم انجام می‌دهند. می‌خواهم بگویم از این جهت، هدف (Target) به سمت تنظیم‌گری است، اما بالاخره تا به آن سمت برسیم، اقداماتی نیاز دارد که باید قدم‌به‌قدم آن اقدامات را برداریم و جلو برویم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، بررسی داده های دریانوردی حاکی از آن است که تردد کشتی ها در تنگه هرمز در ابتدای هفته جاری کمتر از میانگین ۱۰ روز گذشته(۱۴ کشتی) بوده است.

وزیر امور خارجه کشورمان روز گذشته گفت: تفاهم ایران و عمان به معنای بازگشایی تنگه هرمز نیست و این امر به بازگشت آمریکا به تعهداتش بستگی دارد.

وی اضافه کرد: شرط ایران برای بازگشایی تنگه هرمز، موضوع پیچیده یا فهرست تازه‌ای نیست. اگر آمریکا به تعهداتی که خودش در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد پذیرفته و امضا کرده، بازگردد و به آنها عمل کند، زمینه بازگشت وضعیت در تنگه هرمز به حالت عادی فراهم می شود. جمهوری اسلامی ایران خود را متعهد به تلاش برای تامین امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز می‌داند اما طبیعتا اقدامات تجاوزکارانه و مداخلات غیرقانونی آمریکا، از جمله محاصره دریایی و جنگ اقتصادی، عامل اصلی عدم امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز هستند.

به گزارش خبرنگار مهر، حسین شرافتی‌راد یکشنبه شب در آیین تشکیل شعبه استانی جامعه خیرین حامی افراد دارای معلولیت خراسان جنوبی که با حضور فرمانداران شهرستان‌های استان برگزار شد، اظهار کرد: سفر رئیس سازمان بهزیستی کشور به خراسان جنوبی با توجه به اختصاص هزار و ۵۶ میلیارد تومان اعتبار، سفری پربرکت برای استان است.

وی خیران را سرمایه‌های ارزشمند و ماندگار دانست و افزود: ۵۰۰ تشکل و سازمان مردم‌نهاد در خراسان جنوبی فعالیت دارند و این در حالی است که تنها یک درصد جمعیت کشور در این استان سکونت دارند.

معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری خراسان جنوبی تصریح کرد: یکی از سیاست‌های اصلی دولت چهاردهم، مردم‌محوری است و با کمک خیران و مشارکت بخش خصوصی، میزان فعالیت‌های خیرخواهانه در استان افزایش یافته است.

شرافتی‌راد گفت: با توجه به تأکید استاندار خراسان جنوبی، شعبه‌های شهرستانی جامعه خیرین حامی افراد دارای معلولیت نیز با کمک ائمه جمعه و فرمانداران در شهرستان‌های استان تشکیل خواهد شد.

به گزارش خبرنگار مهر، حمیدرضا گازرانی یکشنبه شب در آیین تشکیل شعبه استانی جامعه خیرین حامی افراد دارای معلولیت خراسان جنوبی که با حضور فرمانداران برگزار شد، اظهار کرد: سال گذشته در حوزه مشارکت‌های مردمی، علاوه بر تحقق برش‌های تعیین‌شده، با کمک خیران به نتایجی فراتر از پیش‌بینی‌ها دست یافتیم.

وی افزود: با مساعدت خیران و استفاده از ظرفیت مسئولیت‌های اجتماعی باید تلاش کنیم حداقل یک پروژه در هر یک از شهرهای خراسان جنوبی اجرا شود.

مدیرکل بهزیستی خراسان جنوبی بیان کرد: تاکنون با کمک خیران استان اقدامات مؤثر و ارزشمندی در حوزه‌های مختلف انجام شده است و می‌توان با تقویت این مشارکت‌ها، زمینه اجرای پروژه‌های بیشتری را در شهرستان‌ها فراهم کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، وزارت بهداشت تصمیم گرفته برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع را به سرعت پیش ببرد و از همین رو، جلسات متعدد و منظمی را هر هفته برای رفع نقاط ضعف این برنامه، در دستور کار دارد و بعضا؛ رئیس جمهوری نیز وارد این جلسات می شود و نقطه نظرات خودش را می گوید.

محسن نجفی خواه، معاون سازمان برنامه و بودجه گفته است که بودجه برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، صد درصد تضمین شده است.

وی افزود: برای ۶۴ شهر که قرار است برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع اجرا شود، در سال جاری ۷۲ همت بودجه تخصیص یافته است.

در همین حال، محمداسماعیل قیداری، رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی؛ معتقد است که سرعت اجرای برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، باید کمی کُند شود.

وی افزود: کم شدن سرعت اجرای برنامه پزشکی خانواده، نظر شخصی بنده است.

قیداری با اشاره به اشراف رئیس جمهوری به برنامه پزشکی خانواده و اصرار به سرعت گرفتن برنامه، گفت: بهتر است با سرعت مناسب پیش برویم و در این مسیر، اشکالات را ارزیابی و مرتفع کنیم.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بر تامین منابع مالی و انسانی برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، تاکید کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان ۵۸ بزرگسال را که چهار ساعت هوشمند محبوب را به دست داشتند، در یک تمرین دوچرخه‌سواری شرکت دادند و سپس تخمین‌های کالری آنها را با اندازه‌گیری‌های بالینی مصرف کالری واقعی مقایسه کردند.

نتیجه: هر ساعت خطاهای قابل توجهی را نشان داد، معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد اختلاف.

اپل واچ، کالری سوزانده شده را به طور متوسط حدود ۲۲ کالری بیش از حد تخمین زده بود. سامسونگ حدود ۵۷ کالری اختلاف داشت، در حالی که ساعت گارمین به طور متوسط تقریباً ۶۹ کالری بیش از حد تخمین زده بود.

قضاوت در مورد ساعت هوشمند فیت‌بیت دشوارتر بود. حدود ۱۳ درصد از آزمایش‌های آن، مقادیر غیرقابل باوری را نشان دادند که محققان آنها را از تجزیه و تحلیل اصلی حذف کردند.

این مطالعه همچنین نشان داد که با افزایش چربی بدن، دقت در هر چهار برند بدتر می‌شود.

«جیسون کاسترنا»، نویسنده اصلی این مقاله و دانشیار حرکت‌شناسی و علوم ورزشی در دانشگاه بین‌المللی فلوریدا، در یک بیانیه خبری گفت: «شما ممکن است هر هفته صدها کالری از دست بدهید و به راحتی در نهایت، زمانی که فکر می‌کنید در کسری کالری هستید، کالری اضافی دریافت کنید.»

توصیه او: عدد کالری سوزی ساعت خود را دقیق در نظر نگیرید. گرد کردن عدد به سمت پایین را در نظر بگیرید و بیشتر روی ضربان قلب تمرکز کنید.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از یاهو هلث، پژوهشگران دریافتند افرادی که به‌طور معمول به غذاهای تند علاقه دارند، حساسیت کمتری نسبت به درد نشان می‌دهند؛ هرچند این مطالعه ثابت نمی‌کند که خوردن غذاهای تند باعث افزایش آستانه تحمل درد می‌شود.

علت دقیق کاهش درد بواسطه غذاهای تند برای پژوهشگران مشخص نیست، اما فرضیه‌های احتمالی شامل تعدیل درد، ترشح اندورفین ناشی از ماده «کاپسایسین» (عامل تندی فلفل)، یا منحرف شدن توجه مغز از درد اصلی به واسطه احساس سوزش است.

این مطالعه جدید نشان می‌دهد که خوردن غذاهای تند ممکن است به‌طور موقت نحوه درک افراد از انواع خاصی از درد را تغییر دهد. پژوهشگران دریافتند که شرکت‌کنندگان پس از مصرف خوراکی حاوی فلفل، درد ناشی از حرارت شدید را کمتر شدید و کمتر ناخوشایند ارزیابی کردند، در حالی که چنین تأثیری در مورد دردهای خفیف‌تر مشاهده نشد.

برای بررسی این رابطه، پژوهشگرانی از دانشگاه چونگ‌کینگ و دانشگاه جنوب غربی چین، ۴۸ بزرگسال را برای شرکت در دو جلسه آزمایشگاهی با فاصله زمانی حدود یک هفته فراخواندند.

در یک جلسه، شرکت‌کنندگان یک تکه ژلاتین حاوی فلفل را به مدت پنج دقیقه در دهان خود نگه داشتند و در جلسه دیگر، ژلاتینی ساده و بر پایه آب مصرف کردند. در هر دو جلسه، دانشمندان با استفاده از پالس‌های لیزری، دردهایی با شدت‌های مختلف (از حرارت ملایم تا شدید) را در دست شرکت‌کنندگان ایجاد کردند و از آن‌ها خواستند میزان درد و ناخوشایند بودن آن را ارزیابی کنند.

تفاوت نتایج تنها در سطوح بالای درد مشاهده شد. پس از مصرف ژلاتین تند، شرکت‌کنندگان شدت و ناخوشایند بودن پالس‌های لیزری را به‌مراتب کمتر از زمان مصرف ژلاتین ساده ارزیابی کردند.

پژوهشگران همچنین درباره عادت‌های غذایی معمول شرکت‌کنندگان سوال کردند. افرادی که تمایل بیشتری به غذاهای تند داشتند، معمولاً حساسیت کمتری نسبت به درد نشان می‌دادند؛ امری که حاکی از وجود رابطه‌ای احتمالی میان لذت بردن از طعم تند و تحمل درد است.

البته این یافته صرفاً نشان‌دهنده این ارتباط است و مشخص نمی‌کند که آیا خوردن غذاهای تند باعث افزایش تحمل درد می‌شود یا اینکه افرادی که به‌طور ذاتی حساسیت کمتری به درد دارند، بیشتر به مصرف این غذاها تمایل دارند.

اما چرا غذاهای تند ممکن است نحوه احساس درد را تغییر دهند؟ اگرچه هدف این مطالعه تعیین علت بروز این اثر نبود، اما یافته‌های مرتبط از همان مرکز تحقیقاتی، چندین توضیح احتمالی را ارائه می‌دهند. یکی از این توضیحات، «تعدیل درد» است؛ فرآیندی که در آن، احساس درد در یک بخش از بدن می‌تواند واکنش سیستم عصبی به درد در نقطه‌ای دیگر را کاهش دهد.

کاپسایسین، ترکیبی که عامل تندی فلفل‌های چیلی است، نیز ممکن است در این میان نقش داشته باشد. تحقیقات پیشین، کاپسایسین را با ترشح اندورفین مرتبط دانسته‌اند؛ ماده‌ای که می‌تواند احساس درد را کاهش دهد. احتمال دیگر ساده‌تر است: ممکن است احساس سوزش در دهان، توجه مغز را به خود جلب کند و باعث شود که احساس یک درد دیگر، کمتر شدید یا برجسته به نظر برسد.

پیش از آنکه برای تسکین سردرد به سراغ خوردن فلفل بروید، باید به محدودیت‌های مهم این یافته‌ها توجه داشته باشید. این مطالعه تنها شامل ۴۸ فرد جوان و سالم (بدون بیماری‌های زمینه‌ای شناخته‌شده) بود و درد نیز در شرایط آزمایشگاهی به‌دقت کنترل می‌شد.

نتایج این پژوهش ثابت نمی‌کند که خوردن فلفل چیلی می‌تواند درد ناشی از آسیب‌دیدگی، دردهای مزمن یا سایر عوامل ناراحتی در زندگی واقعی را تسکین دهد. همچنین، اگرچه افرادی که به غذاهای تند علاقه داشتند معمولاً حساسیت کمتری نسبت به درد نشان می‌دادند، اما این ارتباط لزوماً به معنای وجود رابطه علت و معلولی نیست.

برای تعیین اینکه آیا غذای تند مستقیماً بر درک درد تأثیر می‌گذارد یا خیر، و همچنین برای درک بهتر علت بروز این پدیده، به تحقیقات بیشتری نیاز است. در عین حال، این مطالعه ما را ترغیب می‌کند تا دقیق‌تر بررسی کنیم که چگونه عادات غذایی می‌توانند در آینده به شکل‌گیری روش‌های شخصی‌سازی‌شده‌تری برای مدیریت درد کمک کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، روابط عمومی شرکت توزیع نیروی برق کهگیلویه و بویراحمد از خاموشی با برنامه برق به منظور پایداری شبکه در روز دوشنبه خبر داد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان اعلام کردند که استفاده از لامپ‌های مخصوص نوردرمانی، چرخه‌های خواب و سطح فعالیت سالمندان ساکن شهرها را که کمتر در معرض نور طبیعی قرار داشتند، بهبود بخشید.

«دبورا کنستانتینو»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی در دانشگاه سوری بریتانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «این مطالعه شواهدی از دنیای واقعی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد نور، مداخله‌ای ساده، غیردارویی و احتمالاً مقرون‌به‌صرفه است که می‌تواند از منظر سیاست‌گذاری سلامت عمومی، به حمایت از سالمندی سالم کمک کند.»

برای انجام این پژوهش، محققان بیش از ۲۰۰ نفر در رده سنی ۶۳ تا ۹۲ سال را که ساکن سه شهر اروپایی— تارتو در استونی، بولونیا در ایتالیا و آمستردام در هلند— بودند، استخدام کردند.

وضعیت قرارگیری در معرض نور، چرخه‌های استراحت/خواب و فعالیت بدنی تمامی شرکت‌کنندگان به مدت دو هفته و با استفاده از ابزارهای پوشیدنی و ثبت وقایع روزانه، پایش شد.

بر اساس این مطالعه، حدود نیمی از افراد به‌طور تصادفی انتخاب شدند تا به مدت سه ماه تحت نوردرمانی در فضای داخلی قرار گیرند؛ این کار با استفاده از یک لامپ درمانی با طیف کامل نور که در اتاقی با بیشترین میزان تردد آن‌ها نصب شده بود، انجام می‌شد.

از آن‌ها خواسته شد که لامپ را در ارتفاع سطح سر قرار دهند، آن را ظرف یک ساعت پس از بیدار شدن روشن کنند و چهار ساعت پیش از زمان معمول خواب خود، خاموش نمایند.

«دان ون در وین»، پژوهشگر ارشد این مطالعه، در بیانیه‌ای خبری گفت: «قرار گرفتن در معرض نور در طول روز برای تنظیم ریتم‌های شبانه‌روزی (ساعت بیولوژیک بدن) و الگوهای خواب ما حیاتی است.»

ون در وین که مدرس ارشد حوزه خواب و کرونوبیولوژی در دانشگاه سوری است، افزود: «با این حال، سالمندان ساکن مناطق شهری اغلب به دلیل کاهش بینایی یا شاید مشکلات حرکتی که مانع از بیرون رفتن آن‌ها می‌شود، از این نور مناسب بهره‌مند نمی‌شوند؛ این مسئله می‌تواند منجر به مشکلات خواب و سلامتی شده و خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را در آن‌ها افزایش دهد.»

محققان اظهار داشتند که ارزیابی‌های انجام‌شده در پایان یک دوره دوهفته‌ای نشان داد افرادی که بیشتر در معرض نور قرار داشتند، فعالیت روزانه بیشتر، هوشیاری بالاتر در طول روز و کیفیت خواب بهتری را تجربه کردند.

نتایج نشان داد افرادی که اصطلاحاً «سحرخیز» بودند و نوردرمانی تکمیلی را زودتر در ساعات صبح آغاز می‌کردند، در مقایسه با کسانی که دیرتر بیدار می‌شدند، در طول روز به‌طور قابل‌توجهی فعال‌تر بوده و ریتم‌های سالم‌تری در چرخه استراحت و فعالیت داشتند. محققان دریافتند افرادی که جلسات نوردرمانی خود را زودتر به پایان می‌رساندند نیز نتایج بهتری کسب می‌کردند؛ چرا که این کار باعث کاهش قرارگیری در معرض نور در ساعات پایانی روز و فراهم شدن فرصتی برای آرامش و آمادگی جهت استراحت شبانه می‌شد.

به گفته پژوهشگران، نوردرمانی ممکن است به‌ویژه برای افراد مبتلا به مشکلات مزمن سلامتی— نظیر فشار خون بالا، دیابت، چاقی و بیماری‌های قلبی— مفید باشد؛ زیرا میزان کل قرارگیری آن‌ها در معرض نور در طول دوره ارزیابی اولیه (دو هفته‌ای)، به‌طور قابل‌توجهی کمتر بوده است.