به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وزارت آموزش و پرورش، محمد صیدلو، در نشست بررسی مسائل فرهنگیان بازنشسته، با بیان این‌که بازنشستگان همچنان بخشی از خانواده آموزش‌وپرورش هستند، گفت: رسیدگی به وضعیت این گروه نباید صرفاً به پرداخت حقوق و مستمری محدود شود؛ بلکه حفظ ارتباط سازمانی و بهره‌گیری از تجربه پیشکسوتان نیز باید در دستور کار قرار گیرد.

وی با اشاره به محورهای پیشنهادی برای فعالیت کارگروه پیگیری امور بازنشستگان، اظهار کرد: مسائل این گروه را می‌توان در دو حوزه اصلی دنبال کرد؛ نخست، مشکلات اقتصادی، معیشتی و درمانی و دوم، تقویت احساس تعلق و استمرار ارتباط فرهنگیان بازنشسته با مجموعه‌ای که سال‌ها در آن خدمت کرده‌اند.

صیدلو با تأکید بر محدودیت‌های موجود در حوزه منابع مالی، گفت: بهبود پایدار وضعیت اقتصادی بازنشستگان به اصلاحات قانونی، تأمین منابع و هماهنگی با دستگاه‌های مرتبط نیاز دارد؛ با این حال، آموزش‌وپرورش باید در چارچوب اختیارات و ظرفیت‌های خود، پیگیری این مسائل را ادامه دهد.

وی موضوع خدمات درمانی و بیمه تکمیلی را از محورهای مهم این پیگیری‌ها دانست و بر ضرورت بررسی راهکارهای قانونی و هماهنگی با صندوق بازنشستگی کشوری و سایر نهادهای مسئول تأکید کرد.

مشاور وزیر آموزش‌وپرورش در امور بازنشستگان همچنین پیشنهاد داد : موضوع ماده ۸۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و موانع اجرایی مرتبط با آن با مشارکت بخش‌های تخصصی وزارتخانه و دستگاه‌های ذی‌ربط بررسی شود تا راهکارهای قابل اجرا برای بهبود خدمات بازنشستگان مشخص شود.

تشکیل شبکه ارتباطی در استان‌ها و مناطق

صیدلو با انتقاد از گسست ارتباط میان بخشی از بازنشستگان و بدنه آموزش‌وپرورش، ایجاد شبکه‌ای منسجم در سطح استان‌ها، مناطق و مدارس را ضروری دانست. فعالیت این شبکه می‌تواند به شناسایی دقیق‌تر مسائل بازنشستگان، اطلاع‌رسانی درباره اقدامات انجام‌شده و پیگیری مؤثرتر مطالبات کمک کند.

وی همچنین بر ضرورت تعیین مسئولیت مشخص برای پیگیری امور بازنشستگان در استان‌ها و فراهم کردن پشتیبانی لازم برای فعالیت این افراد تأکید کرد. در مواردی که برای حل برخی مسائل تلاش‌هایی صورت گرفته، نبود ارتباط مؤثر با جامعه بازنشستگان باعث شده است این اقدامات به‌خوبی منعکس نشود.

۱۱ محور برای پیگیری امور بازنشستگان

مشاور وزیر آموزش‌وپرورش در ادامه، محورهای پیشنهادی کارگروه را تشریح کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به به‌رسمیت‌شناختن جایگاه بازنشستگان در ساختار وزارتخانه، تشکیل سازوکارهای مشابه در استان‌ها، شناسایی ظرفیت‌های درون‌سازمانی و برون‌سازمانی، رفع موانع اجرایی قوانین، هماهنگی با نهادهای مرتبط و ایجاد شبکه ارتباطی اشاره کرد.

وی بر استفاده از توان علمی، تجربی، فرهنگی و اجتماعی فرهنگیان بازنشسته و طراحی برنامه‌های ملی، استانی، منطقه‌ای و مدرسه‌ای برای تکریم و مشارکت آنان نیز تاکید کرد.

صیدلو تأکید کرد : اجرای این برنامه‌ها باید واقع‌بینانه و متناسب با ظرفیت‌های موجود باشد و به ایجاد تکالیف غیرقابل اجرا برای ستاد و واحدهای استانی منجر نشود.

بهره‌گیری از تجربه معلمان بازنشسته در مدارس

وی با اشاره به ظرفیت فرهنگیان بازنشسته برای همکاری آموزشی، از امکان استفاده از آنان در قالب حق‌التدریس یاد کرد و این ظرفیت را فرصتی برای بهره‌مندی مدارس از تجربه معلمان پیشکسوت دانست.

صیدلو همچنین بر ضرورت اطلاع‌رسانی مؤثر درباره فرصت‌های همکاری و تقویت زمینه مشارکت داوطلبانه بازنشستگان تأکید کرد و گفت: تجربه و توانمندی این گروه می‌تواند در کنار نقش آموزشی، در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

وی بر ضرورت تبدیل پیشنهادهای مطرح‌شده به برنامه‌ای مشخص با مسئولیت‌های روشن و پیگیری مستمر تأکید کرد و گفت: رسیدگی به امور بازنشستگان از سطح طرح مسائل فراتر برود و به اقدامات قابل ارزیابی منجر شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، علی صالحی دادستان تهران گفت: کیفرخواست دو تن از متهمان سرقت‌های سریالی مسلحانه از منازل تهران و برخی از شهرستان ها، معروف به باند گانگسترها، صادر و برای رسیدگی خارج از نوبت و ارجاع به شعبه ویژه، به دادگاه ارسال شد.

صالحی با اشاره به اهتمام دستگاه قضایی در رسیدگی بدون اغماض و برخورد قانونی قاطع با سارقان مسلح و مجرمان حرفه‌ای، اظهار داشت: این افراد از متهمان پرونده سرقت‌های مسلحانه از منازل در تهران و برخی از شهرستان‌ها بودند که با ارتکاب جرایم خشن، علاوه بر آزار و ایراد خسارت به قربانیان، موجب رعب و وحشت عمومی شده بودند و پرونده ۴ نفر از آنان در سال ۱۴۰۴ رسیدگی و منتج به صدور و اجرای حکم محاربه شده بود.

دادستان تهران اعلام کرد: افراد مورد اشاره متواری بودند که با شناسایی و دستگیری آنها و ختم تحقیقات قضایی، کیفرخواست متهمان به اتهام محاربه از طریق کشیدن سلاح بر روی ساکنان منزل و همچنین مشارکت در سرقت تعزیری منازل (در یکی از شهرهای جنوبی کشور)، صادر و جهت رسیدگی فوری و خارج از نوبت به شعب ویژه دادگاه انقلاب اسلامی ارسال شد.

پرونده قضایی سرقت‌های سریالی مسلحانه از منازل برخی شهروندان در تهران و تعدادی از شهرستان‌ها، متعاقب دستگیری ۴ نفر از متهمان در تابستان ۱۴۰۴، در دادسرای تهران تشکیل و با صدور کیفرخواست به دادگاه ارسال و رأی صادره در خصوص متهمان پس از ابرام در دیوان عالی کشور، در مهرماه ۱۴۰۴ اجرا شده بود.

احمدحسین فلاحی، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به ضرورت توجه مسئولان به آثار اظهارات خود بر افکار عمومی، گفت: برخی مسئولان و افرادی که در رسانه‌ها مصاحبه می‌کنند، گاهی توجه کافی به پیامدهای سخنان خود ندارند، در حالی که این اظهارات ممکن است تصویری از ضعف کشور به بیرون منتقل کند و مورد سوءاستفاده دشمن قرار گیرد. از این رو مسئولان باید در اظهارنظرهای خود دقت بیشتری داشته باشند و از بیان مطالبی که سبب امیدواری دشمن و نگرانی مردم می‌شود، پرهیز کنند.

وی با اشاره به تأثیر اظهارات مسئولان بر فضای روانی جامعه و بازار، افزود: سخنان مسئولان باید با دقت و تدبیر بیشتری بیان شود، چراکه برخی اظهارات می‌تواند سبب التهاب بازار، نگرانی مردم و افزایش فشارهای اقتصادی شود. دولت باید برای مدیریت این شرایط تدبیر کند و در صورت لزوم، از افرادی استفاده کند که بتوانند با رویکردی سنجیده و حکیمانه با مردم سخن بگویند.

مسئولان واقعیت‌ها را بیان کنند و به مردم امید دهند

فلاحی با تأکید بر ضرورت تقویت آرامش و تاب‌آوری مردم، اظهار کرد: یکی از وظایف مهم مسئولان، امیدبخشی به جامعه و بیان واقعیت‌ها است. نباید با ارائه آمارهای نادرست یا اظهاراتی که با واقعیت‌های موجود همخوانی ندارد، نگرانی مردم را افزایش داد، چراکه چنین سخنانی می‌تواند بر فضای روانی جامعه، قیمت‌ها و تصمیم‌گیری‌های اقتصادی تأثیر منفی بگذارد.

نماینده مردم همدان در مجلس یازدهم با اشاره به اظهاراتی درباره توقف صادرات نفت ایران، تصریح کرد: زمانی مسئولی اعلام می‌کند صادرات نفت کشور به صفر رسیده است که باید این موضوع با آمارهای واقعی تطبیق داده شود چراکه صادرات نفت از مسیرهای زمینی نیز ادامه دارد، بنابراین مسئولان باید در بیان آمارها دقت کنند و از ارائه اطلاعات التهاب‌آفرین در بازار بپرهیزند.

وی ادامه داد: ارائه آمارهای غیرواقعی علاوه‌ بر ایجاد نگرانی در جامعه، می‌تواند زمینه‌ساز تصمیم‌گیری‌های نادرست شود. مسئولان باید بر اساس واقعیت‌های موجود سخن بگویند و به جای تشدید نگرانی‌ها، با اطلاع‌رسانی دقیق و شفاف به حفظ آرامش جامعه کمک کنند.

این نماینده سابق مجلس به شرایط اقتصادی سایر کشورها اشاره کرد و گفت: مشکلات اقتصادی تنها مختص ایران نیست و کشورهای مختلف جهان نیز با چالش‌هایی مواجه هستند. برخی کشورهای اروپایی و آمریکا نیز با مشکلاتی در زمینه تأمین کالا، انرژی و سوخت روبرو هستند و لازم است واقعیت‌های اقتصادی این کشورها نیز از طریق اظهارات کارشناسان و منابع معتبر برای مردم تبیین شود.

فلاحی با انتقاد از انتشار اظهارات نسنجیده در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی، مطرح کرد: سخنان غیرکارشناسی و اطلاعات نادرست که از سوی برخی افراد و چهره‌ها منتشر می‌شود، می‌تواند به روحیه جامعه و تاب‌آوری مردم آسیب بزند، در چنین شرایطی، رسانه‌ها و مسئولان باید در انتشار اطلاعات دقت کنند و با اطلاع‌رسانی صحیح، به حفظ امید و آرامش مردم کمک کنند.

استفاده از ظرفیت‌های موجود برای حل مشکلات اقتصادی

فلاحی بر ضرورت مدیریت صحیح اجرایی کشور، گفت: مسئولان باید در کنار توجه به نحوه اطلاع‌رسانی، در عمل نیز برای حل مشکلات کشور اقدام کنند. رئیس‌جمهور اعلام کرده هر فردی که توانایی کمک به کشور را دارد، می‌تواند برای همکاری اعلام آمادگی کند و ما نیز مانند دیگر افرادی که آمادگی خود را اعلام کرده‌اند، برای کمک به کشور آماده‌ایم.

وی افزود: با وجود اعلام آمادگی افراد و وجود ظرفیت‌های مختلف، در برخی موارد از توانمندی‌های موجود به‌درستی استفاده نمی‌شود. گاهی نگاه‌های جناحی، ملاحظات سیاسی و برداشت‌های نادرست مانع بهره‌گیری از ظرفیت‌هایی می‌شود که می‌توانند در حل مسائل کشور مؤثر باشند.

فلاحی تاکید کرد: این نمونه‌ها نشان می‌دهد که نباید همه مشکلات را صرفاً به جنگ یا تحریم‌ها نسبت داد، بلکه نحوه محاسبه، تصمیم‌گیری و عملکرد مدیران نیز در حل یا تداوم مشکلات نقش دارد. رهبر انقلاب نیز نسبت به برخی محاسبات نادرست مسئولان تذکر داده‌اند و لازم است تصمیم‌گیری‌ها با دقت و نگاه واقع‌بینانه‌تری انجام شود.

ضرورت کاهش وابستگی اقتصاد به دلار

نماینده دوره یازدهم مجلس با اشاره به آثار نوسانات ارزی بر اقتصاد کشور، اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که باید با جدیت مورد توجه قرار گیرد، کاهش وابستگی اقتصاد ایران به دلار است. در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی و جنگی مواجه است، نباید به گونه‌ای عمل شود که ارزش‌گذاری کالاها و فعالیت‌های اقتصادی بیش از پیش به نرخ دلار وابسته شود.

فلاحی افزود: باید برای کاهش نقش دلار در اقتصاد کشور و استفاده مؤثر از ظرفیت‌های داخلی و منابع موجود، تدابیر عملی اتخاذ شود. اگر مدیریت اقتصادی با رویکردی دقیق‌تر انجام شود و ظرفیت‌های کشور مورد استفاده قرار گیرد، می‌توان آثار مشکلات و فشارهای ناشی از شرایط جنگی را کاهش داد.

تقویت امید و تاب‌آوری مردم؛ ضرورت عبور از شرایط دشوار

این نماینده سابق مجلس با تأکید بر اهمیت حفظ امید در جامعه، گفت: در شرایط دشوار کنونی، مردم باید بدانند که کشور از ظرفیت‌های قابل‌ توجهی برخوردار است و با مدیریت صحیح می‌توان بر مشکلات غلبه کرد. عبور از شرایط سخت به صبر، امید و ایستادگی نیاز دارد و مسئولان باید با عملکرد و اطلاع‌رسانی مناسب، به تقویت این روحیه کمک کنند.

وی به مشکلات اقتصادی آمریکا و افزایش بدهی‌های این کشور اشاره کرد و گفت: افزایش بدهی‌های آمریکا می‌تواند پیامدهای جدی برای اقتصاد این کشور داشته باشد.

نماینده دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی با اشاره به رقم بیش از ۴۰ تریلیون دلار برای بدهی آمریکا، این موضوع را نشانه‌ای از چالش‌های اقتصادی این کشور دانست.

فلاحی در پایان تأکید کرد: مسئولان باید با تصمیم‌گیری‌های دقیق، استفاده از ظرفیت‌های موجود، اطلاع‌رسانی صحیح و پرهیز از اظهارات نگران‌کننده، به حفظ آرامش و تقویت تاب‌آوری مردم کمک کنند. هرچه فشارهای روانی بر مردم کمتر شود و امید به آینده تقویت شود، امکان عبور از شرایط دشوار و حفظ انسجام ملی بیشتر خواهد شد.

به گزارش خبرنگار مهر، زهرا زارعی دارنده مدال نقره دوومیدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ آیچی – ناگویا درخصوص عملکرد خود در این بازیابی اظهار کرد: دوومیدانی را در مسابقات دانشجویی آغاز کردم اما کنار گذاشتم. البته در ۲۶ سالگی باز هم برگشتم و خوشبختانه در اردوها حاضر شدم و رکوردهایم در این یک سال اخیر خیلی بهتر شد و در نهایت به نقره بازی‌های آسیایی رسیدم.

وی در ادامه خاطر نشان کرد: اگر اردوهای منظم نبود من امروز در بازیهای آسیایی به مدال نمی‌رسیدم. خوشحالم که جواب اعتماد فدراسیون دوومیدانی را دادم. حالا هدفم قهرمانی آسیا و قهرمانی جهان و بعد از آن المپیک است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی وزارت خارجه مصر، بدر عبدالعاطی وزیر خارجه مصر تماسی تلفنی از طرف سید عباس عراقچی وزیر خارجه ایران دربافت کرد که در آن اوضاع منطقه و تحولات سریع آن و تلاش‌های جاری برای کاهش شدت تنش و مهار آنها مورد بررسی قرار گرفت.

به گفته نادر زکی سخنگوی وزارت خارجه مصر، در این تماس تلفنی عبدالعاطی بر ضرورت توقف فوری تمامی حملات به عربستان تاکید کرد.

وی در ادامه به اهمیت کاهش شدت تنش و مهار تنش‌های منطقه‌ای با توجه به پیامدهای منفی آن بر امنیت و ثبات تمامی کشورهای منطقه و جهان اشاره کرد.

وزیر خارجه مصر در ادامه بر اهمیت اولویت دادن به راه‌های سیاسی و دیپلماسی و بازگشت به روند مذاکره و گفتگو میان ایران و آمریکا به عنوان تنها راه برای حل اختلافات جاری و جلوگیری از کشیده شدن منطقه به سوی تشدید بیشتر تنش‌ها و بی‌ثباتی تاکید کرد.

برزین ضرغامی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به جایگاه اصفهان در هویت فرهنگی و هنری ایران اظهار کرد: اصفهان علاوه بر برخورداری از هویت مستقل و تاریخی، بخش مهمی از هویت ایران را شکل می‌دهد و یکی از اولویت‌های اساسی در حوزه صنایع دستی این استان، تقویت ارتباط میان تولیدات هنرمندان و بازار مصرف است.

وی افزود: تقویت حلقه‌های مفقوده میان تولید و مصرف، ضرورتی اساسی برای رونق صنایع دستی اصفهان و ارتقای جایگاه اقتصادی هنرمندان این شهر به شمار می‌رود و باید زمینه‌ای فراهم شود تا محصولات تولیدشده از سوی هنرمندان، مسیر مؤثرتری برای ورود به بازارهای داخلی و بین‌المللی پیدا کنند.

تکمیل زنجیره ارزش؛ از حمایت تولید تا برندسازی و ورود به بازار جهانی

معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با تأکید بر اینکه حمایت از تولید به‌تنهایی برای توسعه اقتصادی صنایع دستی کفایت نمی‌کند، گفت: تولیدکنندگان و هنرمندان باید برای فعالیت بیشتر تشویق شوند، مورد حمایت قرار گیرند و موانع پیش روی تولید آنان برطرف شود؛ اما در کنار این اقدامات، سایر حلقه‌های زنجیره ارزش نیز باید تقویت شود.

ضرغامی ادامه داد: کمک به بازاریابی، تسهیل دسترسی هنرمندان به بازار، برندسازی محصولات و فراهم‌کردن زمینه اتصال صنایع دستی ایران به اقتصاد جهانی، از جمله اقداماتی است که باید در کنار حمایت از تولید مورد توجه قرار گیرد.

وی با اشاره به سند زنجیره ارزش تولید صنایع دستی بیان کرد: این سند با هدف تکمیل حلقه‌های مختلف زنجیره تولید تا مصرف تدوین شده و یکی از اقداماتی که در دوره مدیریتی کنونی آغاز شده، پیگیری عملیاتی‌سازی این سند و تبدیل رویکردهای پیش‌بینی‌شده در آن به اقدامات اجرایی است.

معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: در این رویکرد، حمایت‌ها نباید صرفاً به حلقه نخست زنجیره، یعنی تولید، محدود شود؛ بلکه باید فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با عرضه، بازاریابی و توسعه بازار نیز امکان بهره‌مندی از حمایت‌ها را داشته باشند.

حمایت از بازارگاه‌ها و بازنگری در مقررات بازدارنده صنایع دستی

ضرغامی با اشاره به ضرورت استفاده از ظرفیت فعالان اقتصادی برای توسعه بازار صنایع دستی اظهار کرد: اگر یک فعال اقتصادی برای راه‌اندازی بازارگاه و ایجاد بستر جدید عرضه محصولات صنایع دستی اقدام کند، باید امکان حمایت از چنین فعالیت‌هایی فراهم باشد؛ چراکه توسعه این کسب‌وکارها می‌تواند به تکمیل زنجیره ارزش و تقویت ارتباط میان هنرمند و مصرف‌کننده کمک کند.

وی اضافه کرد: در کنار حمایت‌های مالی، باید نهادهایی که می‌توانند در اجرای زنجیره ارزش نقش مؤثر داشته باشند، شناسایی و گرد هم آورده شوند تا از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های آن‌ها برای افزایش اثربخشی برنامه‌ها استفاده شود.

معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنین با اشاره به تأثیر قوانین و مقررات بر فعالیت‌های این حوزه گفت: در زمینه صنایع دستی، مقررات متعددی وجود دارد که برخی از آن‌ها به‌صورت عمومی برای موضوعات مختلف تدوین شده‌اند، اما ممکن است در اجرا بر فعالیت‌های صنایع دستی نیز تأثیر بگذارند.

ضرغامی تصریح کرد: در این زمینه باید مقررات موجود بررسی و در موارد لازم شفاف‌سازی شود؛ همچنین در حوزه‌هایی که صنایع دستی به ضوابط ویژه نیاز دارد، باید قواعد و مقررات متناسب با ویژگی‌های این بخش مورد توجه قرار گیرد.

وی با اشاره به برخی موانع مقرراتی در مسیر صادرات صنایع دستی، از جمله موضوع پیمان‌سپاری ارزی، خاطرنشان کرد: اصلاح مقررات مرتبط به‌تنهایی کافی نیست و اجرای اصلاحات نیز اهمیت اساسی دارد؛ ازاین‌رو، رفع موانع قانونی و اجرایی باید در کنار تکمیل زنجیره ارزش و توسعه بازار دنبال شود تا زمینه رونق اقتصادی صنایع دستی و تقویت حضور محصولات ایرانی در بازارهای جهانی فراهم شود.

به گزارش خبرنگار مهر، احمد قره‌باغیان ظهر سه‌شنبه در مراسم تودیع و معارفه مدیرکل انتقال خون مازندران با اشاره به اهمیت تأمین پایدار خون و فرآورده‌های خونی اظهار کرد: اهدای خون اقدامی ارزشمند و حیاتی است؛ چراکه خون اهدایی می‌تواند برای درمان چند بیمار در شرایط و نیازهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد و از این رو، مشارکت مستمر مردم در این امر اهمیت فراوانی دارد.

وی با بیان اینکه روش‌های سنتی جذب اهداکنندگان دیگر به‌تنهایی پاسخگوی نیازهای امروز نیست، افزود: ارسال پیامک به‌تنهایی نمی‌تواند ارتباط مؤثری با همه گروه‌های جامعه برقرار کند و لازم است شیوه‌های جدید ارتباطی، به‌ویژه شبکه‌های اجتماعی، برای افزایش مشارکت مردم و ترغیب جوانان به اهدای خون مورد توجه قرار گیرد.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران با تأکید بر اهمیت حضور جوانان و بانوان در چرخه اهدای خون تصریح کرد: افزایش سن اهداکنندگان یکی از موضوعاتی است که باید برای آن برنامه‌ریزی کرد. با حرکت جمعیت کشور به سمت سالمندی، از یک سو نیاز به خون و فرآورده‌های خونی افزایش می‌یابد و از سوی دیگر، لازم است نسل‌های جدید برای استمرار این خدمت حیاتی وارد میدان شوند.

قره‌باغیان ادامه داد: افزایش سن جمعیت با بالا رفتن احتمال نیاز به جراحی‌ها و دریافت فرآورده‌های خونی همراه است؛ بنابراین، سازمان انتقال خون باید از هم‌اکنون برای پاسخگویی به نیازهای آینده برنامه‌ریزی کند و زمینه مشارکت گسترده‌تر گروه‌های مختلف مردم را فراهم آورد.

ضرورت استفاده از روش‌های نوین برای جذب اهداکنندگان

وی با اشاره به تفاوت نگرش و شیوه ارتباط نسل جوان با نسل‌های گذشته، خاطرنشان کرد: برای افزایش مشارکت جوانان باید زبان ارتباطی متناسب با این نسل را انتخاب کنیم. شبکه‌های اجتماعی ظرفیت مناسبی برای آگاهی‌بخشی، فرهنگ‌سازی و تشویق افراد به اهدای خون دارند و باید استفاده مؤثرتری از این ابزارها داشته باشیم.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران افزود: نمی‌توان با تکیه بر روش‌های گذشته انتظار داشت که نیازهای آینده نیز به همان شیوه تأمین شود. لازم است روش‌های جذب اهداکننده متناسب با تحولات اجتماعی تغییر کند و برنامه‌هایی طراحی شود که بتواند مشارکت پایدار جوانان و بانوان را افزایش دهد.

وی با اشاره به اهمیت مشارکت بانوان در اهدای خون گفت: حضور بانوان در این حوزه اهمیت زیادی دارد و باید زمینه افزایش مشارکت آنان فراهم شود. استفاده از تجربه‌های موفق و بررسی موانع موجود می‌تواند به طراحی برنامه‌های مؤثرتر برای جذب اهداکنندگان کمک کند.

تجربه مازندران در جلب مشارکت مسافران برای اهدای خون

قره‌باغیان با اشاره به شرایط جمعیتی استان مازندران اظهار کرد: این استان حدود سه میلیون نفر جمعیت دارد و به دلیل گردشگرپذیر بودن، در مقاطع مختلف سال با افزایش قابل‌توجه جمعیت شناور مواجه می‌شود. این شرایط ضرورت برنامه‌ریزی دقیق برای تأمین خون و فرآورده‌های خونی را دوچندان می‌کند.

وی افزود: در دوره‌هایی که به دلیل شرایط خاص کشور، از جمله جنگ و جابه‌جایی جمعیت، شمار افراد حاضر در استان افزایش پیدا می‌کند، نیازهای حوزه سلامت نیز می‌تواند تغییر کند. در چنین شرایطی، باید آمادگی لازم برای پاسخگویی به نیاز بیماران و تأمین خون مورد نیاز مراکز درمانی وجود داشته باشد.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران با اشاره به اجرای پویش‌های اهدای خون در مازندران بیان کرد: در جریان افزایش سفرها، از مسافران درخواست شد در صورت امکان، اهدای خون را نیز در برنامه خود قرار دهند. این اقدامات با استقبال مردم همراه شد و تجربه به‌دست‌آمده نشان داد که با اطلاع‌رسانی مناسب و جلب مشارکت عمومی می‌توان ظرفیت‌های تازه‌ای برای تأمین خون ایجاد کرد.

وی ادامه داد: تجربه چنین پویش‌هایی نشان می‌دهد که برای تأمین خون مورد نیاز بیماران، تنها نباید به اهداکنندگان همیشگی تکیه کرد؛ بلکه لازم است گروه‌های مختلف مردم را با اهمیت اهدای خون آشنا کنیم و زمینه مشارکت داوطلبانه آنان را فراهم آوریم.

قره‌باغیان با تأکید بر ضرورت توجه به تحولات جمعیتی کشور گفت: جامعه ایران به سمت سالمندی حرکت می‌کند و این روند می‌تواند در سال‌های آینده نیاز به خون و فرآورده‌های خونی را افزایش دهد.

وی افزود: با افزایش سن افراد، احتمال نیاز به برخی جراحی‌ها و خدمات درمانی بیشتر می‌شود و در نتیجه، ضرورت تأمین خون و فرآورده‌های خونی نیز افزایش پیدا می‌کند. از این رو، باید از هم‌اکنون برای حفظ ذخایر خون و جذب نسل‌های جدید اهداکنندگان برنامه‌ریزی کنیم.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران خاطرنشان کرد: اگر امروز برای مشارکت جوانان برنامه‌ریزی نکنیم، در آینده با چالش‌های بیشتری در زمینه تأمین خون مواجه خواهیم شد. استمرار اهدای خون به مشارکت اجتماعی نیاز دارد و این مشارکت باید در تمام نسل‌ها تقویت شود.

وی تأکید کرد: آگاهی‌بخشی عمومی، ارتباط مؤثر با جوانان، بهره‌گیری از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی و تقویت فرهنگ اهدای خون از جمله اقداماتی است که می‌تواند به پایداری ذخایر خون کشور کمک کند.

پیگیری مطالبات رفاهی کارکنان انتقال خون

قره‌باغیان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جایگاه کارکنان سازمان انتقال خون اظهار کرد: نیروی انسانی مهم‌ترین سرمایه سازمان است و بهبود شرایط کاری و رفاهی کارکنان باید مورد توجه قرار گیرد.

وی با قدردانی از تلاش کارکنان انتقال خون افزود: فعالیت در این مجموعه مسئولیتی حساس و دشوار است و ارائه خدمات مطلوب به بیماران و اهداکنندگان بدون تلاش و همراهی کارکنان امکان‌پذیر نیست. از این رو، رسیدگی به مطالبات آنان و فراهم کردن شرایط مناسب کاری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران با اشاره به ضرورت تأمین منابع مالی برای بهبود امکانات رفاهی کارکنان گفت: پیگیری‌های لازم برای بهبود وضعیت رفاهی کارکنان در حال انجام است و امیدواریم با همکاری مسئولان استانی و حمایت مجموعه استانداری، بتوانیم به‌تدریج شرایط مناسب‌تری برای همکاران فراهم کنیم.

وی با اشاره به اهمیت تکریم اهداکنندگان خون نیز اظهار کرد: افرادی که با انگیزه انسان‌دوستانه برای اهدای خون مراجعه می‌کنند، شایسته برخورد و خدمات مناسب هستند. اهدای خون اقدامی ارزشمند است و باید شرایطی فراهم شود که مراجعه‌کنندگان در فضایی مناسب و در شأن این اقدام انسان‌دوستانه خدمات دریافت کنند.

قره‌باغیان ادامه داد: فراهم کردن امکانات مناسب برای پذیرایی از اهداکنندگان و ارتقای کیفیت خدمات ارائه‌شده به آنان، بخشی از مسئولیت سازمان در قبال این افراد است و برای تحقق این هدف باید منابع و امکانات مورد نیاز تأمین شود.

وی با اشاره به نقش همکاری مدیران و مسئولان استانی در پیشبرد برنامه‌های انتقال خون تصریح کرد: بهبود وضعیت رفاهی کارکنان، ارتقای امکانات و افزایش کیفیت خدمات به اهداکنندگان، نیازمند همکاری و همراهی مجموعه‌های مرتبط است.

مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران ضمن قدردانی از کارکنان و مسئولان حاضر در این مراسم گفت: با وجود تلاش‌های انجام‌شده، ممکن است تاکنون نتوانسته باشیم تمام آنچه را که شایسته کارکنان و اهداکنندگان است فراهم کنیم، اما پیگیری موضوعات در سطح ستاد ادامه دارد و امیدواریم با حمایت مسئولان و همکاری مجموعه‌های استانی، به‌تدریج نتایج مطلوبی حاصل شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الجزیره، علی ابو یاسین برای تاب‌آوری هنری‌اش مورد تقدیر قرار گرفت. او که در طول ۳ سال گذشته زیر بمباران رژیم صهیونیستی آوارگی و خسارات شخصی را تحمل کرده، با دریافت جایزه وابسته به قلم پینتر که به نویسندگانی تعلق می‌گیرد که شهامت را با قلم خود زندگی می‌کنند، تجلیل شد.

علی ابو یاسین، نمایشنامه‌نویس ۶۲ ساله از غزه، از وحشت نسل‌کشی توسط رژیم اسرائیل رنج برده، اما با وجود این که بمب‌ها در اطرافش فرو می‌ریختند، با خلق هنر آرامش یافته و حتی در زمانی که نسل‌کشی رژیم صهیونیستی، جهان اطرافش را ویران کرد، به نوشتن ادامه داد.

این نویسنده جایزه خود را از گروه ادبی «پن انگلیس» به عنوان «نویسنده شجاع ۲۰۲۶» دریافت کرد. وی پس از دریافت جایزه گفت: این جایزه نه تنها برای من، بلکه برای غزه، فلسطین و همه مردم فلسطین عالی است.

وی نوشتن نمایشنامه و تسلط بر نواختن عود را از نوجوانی در اردوگاه پناهندگان الشاطی در غزه، یکی از بزرگترین اردوگاه‌ها در نوار غزه که بارها هدف حملات اخیر نیز قرار گرفت، آغاز کرد.

او به الجزیره گفت: من اینگونه متولد شدم، از کودکی می‌خواستم خودم را با هنر بیان کنم.

پس از آغاز جنگ در اکتبر ۲۰۲۳، ابو یاسین نوشتن نمایشنامه را متوقف کرد و به جای آن درباره زندگی تحت بمباران اسرائیل نوشت.

ابو یاسین گفت که در دو سال اول، درباره وضعیت غزه می‌نوشت؛ از فرار فلسطینی‌ها برای نجات جان خود از بمباران‌ها…

وی افزود: تئاتری وجود نداشت؛ داشتن تئاتر غیرممکن بود زیرا غزه در حال ویرانی بود.

از سال ۲۰۲۳، اسرائیل بیش از ۷۴هزار نفر را در غزه کشته و بیشتر بازماندگان چندین بار آواره شده‌اند.

با این حال ابو یاسین اکنون با بازیگرانی کار می‌کند که دیالوگ‌های خود را در چادرهای موقت و در حالی که صدای تیراندازی به گوش می‌رسد، تمرین می‌کنند.

ابو یاسین به الجزیره گفت: چهار، پنج بار نزدیک به مرگ بودم. شاهد مرگ اطرافیانم بودم. ما به طور اتفاقی زندگی می‌کردیم و کسانی که می‌مردند هم اتفاقی می‌مردند.

وی افزود: پسرم زیر آوار گیر افتاده بود؛ خانه‌ام بمباران شد. بنابراین، در طول آن دو سال، من فقط سعی می‌کردم کمی امنیت برای خانواده‌ام فراهم کنم. از آنها در برابر قحطی محافظت کنم. و آنچه را که اتفاق می‌افتاد مستند کنم تا دنیا بتواند صدای من را قبل از مرگم بشنود.

پس از یک وقفه، او چندین نمایشنامه نوشت که در طول آوارگی پنهان و با خود حمل کرد.

این نمایشنامه نویس سال ۲۰۰۴ شروع به کار با تئاتر سعید المشعل کرد؛ مرکزی برای فرهنگ فلسطینی در شهر غزه که در بمباران اسرائیل در سال ۲۰۱۸ با خاک یکسان شد. آن زمان نمایشنامه‌نویسان و کارگردان های برجسته تئاتر در نامه‌ای به روزنامه گاردین، این حمله را «نابودی این نماد فرهنگ و هویت فلسطینی» خواندند.

سال ۲۰۰۸، ابو یاسین شروع به نوشتن مونولوگ‌های غزه کرد، مجموعه‌ای که زندگی در غزه، هم لحظات شادی و هم لحظات درد را به تصویر می‌کشید.

سخنگوی انجمن قلم انگلیس به الجزیره گفت: سال‌هاست که نویسندگان ساکن غزه محدودترین آزادی‌ حرکتی در جهان را دارند و ما این موضوع و تأثیر مستقیم آن بر آزادی بیان آنها را درک می‌کنیم.

نمایش اخیر ابو یاسین با عنوان «۵۰ دقیقه» که به تازگی در غزه به نمایش درآمد، داستان نسل‌کشی و سوگواری را روایت می‌کند. بازیگران در یک چادر موقت در یک پارکینگ تمرین می‌کردند، بسیاری از آنها هیچ تجربه قبلی در تئاتر نداشتند.

ابو یاسین ۶ فرزند و ۱۶ نوه دارد. همه آنها به جز پسرش، امجد ابو یاسین، که در فرانسه بازیگر است، ساکن غزه هستند.

او گفت: در غزه، ما رویاهای ساده‌ای داریم. ما می‌خواهیم در صلح و آزادی زندگی کنیم. ما می‌خواهیم آسمان و دریاها باز باشند. ما فقط کمی آزادی می‌خواهیم.

ابو یاسین را ژاکلین رز، منتقد دانشگاهی و فرهنگی بریتانیایی، که تابستان امسال به عنوان برنده جایزه قلم پینتر ۲۰۲۶ انتخاب شد، به عنوان برنده شهامت قلم پینتر انتخاب کرد. جایزه قلم پینتر به یاد هارولد پینتر هر سال اهدا می‌شود.

به گفته انجمن قلم انگلیس جایزه نویسنده شجاع به نویسنده‌ای اعطا می‌شود که در دفاع از آزادی بیان فعال است و اغلب با خطر بزرگی برای امنیت و آزادی خود روبه روست. این برنده به صورت مشترک جایزه قلم پینتر را با برنده دریافت می‌کند.

این سازمان شعبه بریتانیای انجمن بین‌المللی قلم است؛ یک انجمن جهانی نویسندگان که به «حمایت از آزادی بیان و حمایت ادبی در سراسر جهان» اختصاص دارد.

انجمن قلم آمریکا، در سال‌های اخیر با انتقادهای جدی مواجه شده چون از نویسندگان فلسطینی حمایت نمی‌کند. این امر منجر به تحریم انجمن قلم آمریکا شد که منجر به استعفای رئیس آن در سال ۲۰۲۵ شد.

انجمن قلم انگلیس (PEN) که مستقل از گروه آمریکایی فعالیت می‌کند، به انجمن بین‌المللی قلم پیوست و خواستار تحریم تسلیحاتی اسرائیل و محکوم کردن کشتار نویسندگان فلسطینی شد.

ژاکلین رز برنده جایزه قلم پینتر، در یک بیانیه مطبوعاتی، آثار نویسنده منتخب خود را «فراخوانی برای عدالت، فریاد خشم و جستجویی معنوی» توصیف کرد و افزود: او وقایع‌نگار همیشگی خشونت و بی‌رحمی به فلسطینیان و مربی جوانانی بوده که برای بیرون کشیدن معنا از میان آوار زندگی خود تلاش می‌کنند.»

رز با کتاب خود در سال ۲۰۰۵ با عنوان «مسئله صهیون»، که روانکاوی صهیونیسم است، به شهرت رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه جام‌جم نوشت: پیش از آن‌که راهی ویتنام شوند و در رقابت با برترین‌های جهان برای ایران افتخارآفرینی کنند، دل‌شان در مشهد جا مانده بود؛ در چایخانه امام رضا(ع). جایی که آرزوی خادمی داشتند و قول داده بودند اگر حضرت قبول کند این‌بار با مدال‌های طلای‌شان بازگردند. حالا پنج مدال طلا در دست دارند و قصه‌شان، قصه علاقه‌ای است که از سال‌های کودکی آغاز شد؛ از میان کتاب‌ها و کلاس‌ها گذشت و در روزهایی که شرایط جنگی، محدودیت‌ها و حتی صدای موشکباران بخشی از زندگی‌شان شده بود، به قهرمانی جهان رسیدند.

سارینا علم‌پور، محمدحسین حسینی، هیربد فودازی، حسین معصومی و ارشیا میرشمسی‌کاخکی اعضای تیم ملی المپیاد نجوم و اخترفیزیک ایران را می‌گویم؛ نخبه‌هایی که در نوزدهمین دوره المپیاد جهانی این رشته در ویتنام، صاحب مدال طلا شدند تا ایران برای سومین سال پیاپی قهرمان جهان شود. البته افتخار این دوره، تنها به پنج مدال طلای تیم ایران خلاصه نمی‌شود. کسب چند عنوان برتر فردی در کنار قهرمان تیمی، این دوره را به یکی از برجسته‌ترین حضورهای ایران در المپیادهای جهانی تبدیل کرده است. بنا بر اطلاعات ارائه‌شده درباره نتایج این دوره، چنین مجموعه‌ای از افتخارات در یک دوره برای ایران بی‌سابقه بوده است؛ موفقیتی که ابعاد آن را فراتر از شمار مدال‌ها می‌برد. در این میان به صورت اختصاصی، پای صحبت سه نفر از مدال‌آوران نشسته‌ایم.

مسیر قهرمانی با وجود محدودیت‌ها

هیربد فودازی، یکی از پنج مدال‌آور طلای ایران در المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک ۲۰۲۶، علاقه به آسمان و دنیای ستاره‌ها را از دوران دبستان آغاز کرد؛ علاقه‌ای که حالا در ۱۸ سالگی، با کسب مدال طلای یکی از معتبرترین رقابت‌های علمی دانش‌آموزی جهان همراه شده است. دستاورد او در این دوره، به کسب مدال طلا محدود نشد. او کاپ بهترین عملکرد در آزمون تئوری و کاپ برنده مطلق المپیاد را هم به‌دست آورد. دانش‌آموز مدرسه سلام تهران است و امسال قصد دارد در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف تحصیل کند. فودازی در گفت‌وگو با جام‌جم درباره شروع علاقه‌اش به نجوم می‌گوید: «از دوران دبستان به نجوم علاقه‌مند شدم. مادرم برایم کتاب‌هایی درباره نجوم می‌خرید و همین کتاب‌ها زمینه آشنایی بیشترم با این حوزه را فراهم کردند.»

مسیر رسیدن به المپیاد جهانی، علاوه بر علاقه و مطالعه، به ماه‌ها آمادگی و تمرین نیاز داشت. هیربد درباره این دوره عنوان می‌کند: «بعد از انتخاب اعضای تیم، اردوهای آمادگی به مدت چند ماه برگزار شد. در این اردوها در کلاس‌های آموزشی شرکت کرده، آزمون‌های مختلف را حل می‌کردیم و پس از بررسی آنها، اشکالات‌مان را برطرف می‌ساختیم. برنامه‌های رصدی و فعالیت‌های مربوط به پلنتاریوم (آسمان‌نما) هم بخشی از این دوره بود.» البته روند آماده‌سازی تیم در این مدت بدون محدودیت نبود. به گفته هیربد، بخشی از برنامه‌ها به‌صورت مجازی بود و شرایط جنگی نیز باعث شد امکان اجرای بعضی از فعالیت‌ها فراهم نشود. وی درباره سطح رقابت‌های جهانی امسال نیز معتقد است شرکت‌کنندگان با آمادگی بالایی در مسابقات حاضر شدند. او می‌گوید: «سطح مسابقه نسبتا بالا بود. در کنار رقبای سنتی مثل انگلستان و هند، تیم‌های کره‌جنوبی، چین و خود ویتنام هم قدرتمند ظاهر شدند.»

نجوم زیر موشکباران

حسین معصومی نیز یکی دیگر از مدال‌آوران طلای این تیم، تحصیلاتش را در دبیرستان انرژی اتمی تهران گذرانده است. او نیز در کنار مدال طلای جهانی، کاپ بهترین عملکرد در بخش عملی را از آن خود کرد؛ عنوانی که بر پایه مجموع نمره‌های تحلیل داده و رصد به او رسید. علاقه معصومی به نجوم و ستاره‌شناسی به سال‌های کودکی برمی‌گردد؛ علاقه‌ای که با گذشت زمان جدی‌تر شد و از اوایل پایه دهم، به شکل حرفه‌ای‌تری در مسیر المپیاد نجوم دنبال شد و قرار است امسال در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف به تحصیلات خود ادامه دهد. برای حسین، ورود به دنیای المپیاد نجوم فقط ادامه یک علاقه قدیمی نبود؛ فرصتی بود تا بیشتر با این حوزه آشنا شود و توانایی‌هایش را در مسیر علمی و تخصصی محک بزند. او درباره چگونگی جدی‌شدن علاقه‌اش به جام‌جم می‌گوید: «در مدارس انرژی اتمی، دوره‌ای با عنوان معارفه المپیاد برگزار می‌شود.

در معارفه‌ای که برای المپیاد نجوم داشتیم، متوجه شدم هم به دلیل ساختار و هم فضا به این رشته علاقه‌مندم. بعد از آن جلسه، علاقه‌ام بیشتر شد و فهمیدم چیزی که از کودکی دوست داشتم، همچنان برایم جذاب و مهم است.» مسیر رسیدن به المپیاد جهانی، به آمادگی فشرده و پیوسته نیاز داشت. حدود چهار ماه مانده به آغاز رقابت‌های جهانی، برنامه آماده‌سازی اعضای تیم به‌طور مستمر دنبال شد؛ دوره‌ای که کلاس‌های مروری، آموزش مباحث تخصصی و برنامه‌های رصدی را دربرمی‌گرفت. در این مدت، اعضای تیم تلاش می‌کردند دانش و مهارت‌های خود را برای حضور در رقابت با برترین دانش‌آموزان جهان تقویت کنند.

با این حال، شرایط جنگی نیز بر روند آماده‌سازی تیم بی‌تأثیر نبود. حسین از دوره‌ای یاد می‌کند که حتی برگزاری کلاس‌ها هم تحت تأثیر فضای پرتنش آن روزها قرار می‌گرفت. او در این‌باره می‌گوید: «این شرایط قطعا روی تمرکز و تداوم کار ما تأثیر می‌گذاشت اما تلاش کردیم تا جایی که ممکن است اثر آن را به حداقل برسانیم. یادم هست در دوران جنگ، حتی هنگام برگزاری بعضی کلاس‌ها صدای موشکباران شنیده می‌شد و این مسأله طبیعتا تمرکز همه را به‌هم می‌زد.» معصومی سطح رقابت‌های جهانی را بالا ارزیابی می‌کند و می‌گوید تیم‌های حاضر با تمام توان خود به میدان آمده بودند. او در عین‌حال، ایران را یکی از مدعیان همیشگی این رقابت‌ها می‌داند.

وقتی علاقه، راه می‌سازد

ارشیا میرشمسی، از دیگر مدال‌آوران طلای تیم ملی المپیاد نجوم و اخترفیزیک ایران، مسیرش را از کنجکاوی‌های کودکی درباره آسمان آغاز کرد؛ از خواندن دایره‌المعارف‌های نجومی و دنبال‌کردن مجله‌های این حوزه تا آشنایی با فیزیک و انتخاب مسیری که سرانجام او را به المپیاد نجوم و اخترفیزیک رساند. البته او در کنار این مدال، رتبه سوم کل این رقابت‌ها را هم به خود اختصاص داد. او نیز همچون دو مدال‌آور دیگر قرار است در دانشگاه صنعتی شریف رشته برق را دنبال کند. برای او، علاقه به نجوم نه حاصل یک اتفاق ناگهانی بلکه نتیجه سال‌ها مطالعه و آشنایی تدریجی با دنیای علم بود.

میرشمسی درباره شکل‌گیری این علاقه به جام‌جم توضیح می‌دهد که از سال‌های ابتدایی زندگی، نجوم یکی از موضوعات مورد توجهش بوده است. مطالعه دایره‌المعارف‌های نجومی و پیگیری مطالب و اخبار این حوزه در مجله‌ها، به‌مرور علاقه او را عمیق‌تر کرد. با ورود به دوره متوسطه، آشنایی‌اش با فیزیک بیشتر شد و همین تجربه، مسیر علمی پیش روی او را روشن‌تر کرد. در نهایت، علاقه به نجوم در کنار کشش او به فیزیک، زمینه را برای انتخاب المپیاد نجوم و اخترفیزیک فراهم کرد. از نگاه ارشیا، علاقه تنها نقطه شروع این مسیر نیست بلکه عاملی است که می‌تواند ادامه ‌دادن آن را در مواجهه با دشواری‌ها ممکن کند. او معتقد است انتخاب رشته و مسیر علمی، زمانی می‌تواند به تجربه‌ای ارزشمند تبدیل شود که بر پایه علاقه شخصی شکل گرفته باشد، نه صرفا تحت تأثیر انتظارات و عوامل بیرونی.

این مدال‌آور طلای جهانی در این‌باره می‌گوید: «متاسفانه یکی از مشکلات رایج، به‌ویژه در کشور ما این است که تصمیم‌گیری‌ها گاهی براساس انگیزه ومیل شخصی انجام نمی‌شود و عوامل بیرونی زیادی بر انتخاب‌ها تأثیر می‌گذارند در حالی‌که اگر مسیر المپیاد را با علاقه عمیق به رشته مورد نظرتان دنبال کنید، این مسیر می‌تواند ساده‌تر و لذت‌بخش‌تر شود. البته علاقه‌ داشتن به یک رشته به این معنا نیست که دیگر سختی‌ای وجود ندارد. حتی کسانی که عاشق رشته‌شان هستند هم در این مسیر با چالش‌های زیادی روبه‌رو می‌شوند اما علاقه می‌تواند تحمل این دشواری‌ها را آسان‌تر کرده و یادگیری را به تجربه‌ای شیرین و ماندگار تبدیل کند.»

به گفته او، در کنار این موارد، دسترسی کامل به منابع علمی از نظر بحث فیلترینگ، می‌تواند ما را یک قدم در مسیر علمی‌مان جلو ببرد. اما حرف ارشیا فقط درباره علاقه و پشتکار و دسترسی کامل به منابع علمی نیست. میرشمسی که اهل مشهد است، به یکی از چالش‌های مهم دانش‌آموزان علاقه‌مند به المپیاد نیز اشاره می‌کند که تفاوت دسترسی به امکانات آموزشی و منابع مطالعاتی در شهرهای بزرگ و کوچک است. به باور او، تمرکز بخشی از کلاس‌ها، منابع و فضای رقابتی المپیاد در شهرهای بزرگ، به‌ویژه تهران، می‌تواند مسیر را برای دانش‌آموزانی که در شهرهای دیگر زندگی می‌کنند دشوارتر کند.

با این‌حال، این تفاوت نباید به معنای کنار گذاشتن رویای شرکت در المپیاد باشد. میرشمسی در توصیه به این دسته از دانش‌آموزان می‌گوید: «من خودم اهل مشهد هستم و می‌خواهم به‌طور خاص با دانش‌آموزانی صحبت کنم که در شهرهای کوچک‌تر زندگی می‌کنند یا ساکن تهران نیستند. درست است که رقابت در فضای المپیاد، با توجه به امکانات گسترده‌تر شهرهای بزرگ، می‌تواند دشوارتر باشد اما از طرف دیگر، اختصاص وقت به مطالعه المپیاد با ریسک‌هایی همراه است؛ ازجمله این‌که ممکن است دانش‌آموز از فضای کنکور و آزمون‌های نهایی فاصله بگیرد. با این‌حال، این مسائل نباید باعث شوند دانش‌آموزان شهرهای کوچک‌تر به‌طور کامل از این مسیر صرف‌نظر کنند.»

به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه فرهیختگان نوشت: تحمل دو جنگ سهمگین و مواجهه با دشمنان تا بن دندان مسلحی که بقای ایران را هدف گرفته‌اند، باعث شد ذائقه جامعه ایران بیشتر پذیرای ادبیات قدرت شود و کمتر میلی نسبت به هرگونه «قرائت حقوقی» بی‌ثمر از وضع موجود داشته باشد. پاسخ به این نیاز، در شرایطی که جنگ هنوز پایان نیافته و روزبه‌روز به ابعاد آن افزوده می‌شود، کار آسانی نبود؛ اما «اسماعیل بقایی هامانه»، سخنگوی وزارت امور خارجه و رئیس مرکز دیپلماسی عمومی و رسانه‌ای تلاش کرد این نیاز را تا جای ممکن پاسخ دهد.

نگاهی به نظرات مردم درباره او نشان می‌دهد جناب سخنگو تا حد زیادی در این مسیر موفق عمل کرده است. بقایی ۱۱ مهر ۱۴۰۳ با حکم سید عباس عراقچی سخنگوی وزارت امور خارجه شد؛ دیپلماتی که پیش‌تر سفیر و نماینده دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو بود و پرونده‌های حقوقی و چندجانبه را از نزدیک مدیریت کرده بود. او از همان ماه‌های نخست نشان داد قصد ندارد فقط «اعلام موضع» کند؛ آمده است موضع ایران را تثبیت و روایت کند. بقایی همچنین در دولت سیزدهم، به‌عنوان مشاور و دستیار شهید حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه وقت خدمت کرده بود.

حمله ترکیبی به دل جنگ ترکیبی

در روزهایی که حملات نظامی و فشار سیاسی به بالاترین سطح رسیده بود، بقایی مسیری را رفت که به امضای او بدل شد و به دل جنگ ترکیبی دشمن زد. او از همان ابتدا سعی کرد این روایت را جا بیندازد که «مقامات آمریکا برای توجیه جنگ غیرقانونی خود علیه ایران، یک «دروغ بزرگ» – یعنی تلاش ایران برای دستیابی به سلاح هسته‌ای – را تکرار می‌کنند» و این جنگی است که «نه می‌توان آن را با تکرار دروغ‌ها به جهانیان قبولاند و نه با بهانه‌های واهی توجیه کرد». او در برابر توهین مقامات آمریکایی به ایرانیان نوشت: «در برابر قلدری سر خم نمی‌کنیم.» در مصاحبه با خبرگزاری شینهوا جمله‌اش منطق تمدنی گرفت: «تمدنی غنی مانند ایران هرگز تسلیم نخواهد شد… مردم ایران در طول تاریخ آموخته‌اند در مواجهه با بی‌عدالتی زنده و قوی بمانند.»

دیپلماسی قَلّ و دَلّ

اولین ماه از سال ۱۴۰۵ با حملات گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران آغاز شد. بقایی در ۱۳ فروردین (روز طبیعت) بیتی از حافظ منتشر کرد: «نه هر درخت تحمل کند جفای خزان / غلام همت سروم که این قدم دارد.» در اردیبهشت، کنار تصاویر بازسازی یک پل آسیب‌دیده، شعری از سیمین بهبهانی گذاشت: «دوباره می‌سازمت وطن! اگر چه با خشت جان خویش…» و در توییتی به زبان عربی نوشت: «اگر دندان‌های شیر نر را برجسته دیدی، هرگز مپندار که شیر در حال لبخند زدن است.» توییتی که به‌سرعت در رسانه‌های عرب‌زبان بازتاب پیدا کرد و آنهایی که باید پیام را می‌گرفتند، به خوبی دریافتش کردند.

یک ماه بعد یک ویدئوی دیگر از بقایی پربازدید شد. او در نشست خبری روز ۱۴ اردیبهشت در پاسخ به خبرنگاری که پرسیده بود: «آمریکا یک ابرقدرت است، چرا عقب‌نشینی نمی‌کنید؟» کوتاه و مختصر پاسخ داد: «ما هم ابرقدرت هستیم.» این رفت و برگشت ۸‌ثانیه‌ای به‌سرعت ترند شد. روز بعد، ایکس (توییتر سابق) تیک آبی حساب او را حذف کرد و بقایی این اقدام را «خودسرانه و بی‌دلیل، در ادامه الگوی سانسور و راهزنی دیجیتال» خواند و گفت مانع «طنین‌انداز شدن صدای دیپلماسی ایران» نخواهد شد.

از Pluribus تا دیوان حافظ به زبان کوبایی

وقتی آمریکا اعلام کرد مانع خرید مقامات ایرانی از یک فروشگاه عمده‌فروشی در نیویورک می‌شود، بقایی نوشت: «تحریم زندگی یک ملت را جشن می‌گیرند و برای تحریم کارت فروشگاه بیانیه صادر می‌کنند.» و واشنگتن را به سریال «Pluribus» تشبیه کرد که در آن «همه باید با ذهنی تعطیل، خیره به لب‌های واشنگتن، روایت آن را بی‌کم‌وکاست باور کنند.» او این روش را «آن‌قدر ساده‌لوحانه و نخ‌نما» خواند که نشان می‌دهد «چه ذهنیت ساده‌انگارانه‌ای جنگ غیرقانونی علیه ملت ایران را آغاز کرد.» در ۱۸ شهریور درباره شورای حکام گفت: «حمله می‌کنند، بعد ایران را به شورای امنیت می‌فرستند!» و هشدار داد نتیجه این فرایند چیزی جز «بیشتر سیاسی‌کردن آژانس و تخریب پایه‌های رژیم عدم اشاعه» نیست.

و در ۲۳ شهریور، درباره نشست منطقه‌ای برگزار نشده گفت «انتظار می‌رفت کشورهای منطقه فرصت‌شناس باشند.» یکی از متفاوت‌ترین واکنش‌ها درباره به دام انداختن زیرسطحی آمریکایی در شهریورماه مربوط به بقایی در نشست خبری پس از این عملیات بود. سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به سؤالی درباره غنیمت‌گرفتن زیردریایی آمریکایی گفت: این شناور «توقیف نشده، بلکه به غنیمت گرفته شده» و افزود: «غنیمت هم حلال است.» موضعی که هم موردتوجه رسانه‌ها قرار گرفت و هم به ارزش افزوده‌ای در کنار عملیات موفقیت‌آمیز ایران تبدیل شد.

۱۵ مهر در واکنش به سخنرانی مارکو روبیو در آتن نوشت او تاریخ غرب را «به خطی مستقیم و یکپارچه فرو کاسته» و این «دقیقاً مصداق آناکرونیسم است»؛ و آنچه او عرضه می‌کند «فلسفه تاریخ نیست؛ نسخه‌ای دستکاری‌شده و انحرافی از تاریخ است که برای توجیه سیاست‌های ستیزه‌جویانه و برساختن یک اسطوره سیاسی طراحی شده. آمریکا می‌خواهد قلدری عریان را با نقاب «فلسفه تاریخ» توجیه کند.» همان روز گفت «وارونه‌نمایی حقایق تاریخی نمی‌تواند واقعیت پیمان‌شکنی مکرر آمریکا را از ذهن افکار عمومی کنار بزند» و از تفاهم ایران و عمان درباره مسیرهای امن رفت‌وبرگشت در تنگه هرمز خبر داد.

روز ۲۰ مهر بقایی با تبریک روز ملی حافظ گفت «حافظ بخشی از فرهنگ و تمدن ایرانی-اسلامی ماست» و به دیوان تفال زد: «حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست / که آشنا سخن آشنا نگه دارد.» سپس با کنایه‌ای که به‌سرعت وایرال شد، به روبیو توصیه کرد مشاورانش «یک جلد از دیوان حافظ را که قاعدتاً به زبان اسپانیایی کوبایی نیز ترجمه شده است، به ایشان تقدیم کنند تا با لطافت تمدن و فرهنگ ایرانی آشنا شوند.» پرسید «آمریکا امروز چه ارتباطی با یونان دارد؟» و گفت «تمدن ایرانی همواره با وصل دادن و ساختن، هم استقرار یافته و هم تداوم پیدا کرده است.» او افزود آمریکا «حتی خاک و کوه و امکانات طبیعی و محیط زیست ایران را هم هدف مشروع خودش می‌داند.» موضع قاطع و مهم دیگر این بود که «عضویت در ان‌پی‌تی چه فایده‌ای دارد وقتی به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله می‌کنند؟»

بقایی در بخش مهمی دیگر، با یادآوری جمله هنری کیسینجر که «دشمن آمریکا بودن خطرناک است، اما دوست آمریکا بودن مرگبار» به تغییر موضع ترامپ درباره زلنسکی پرداخت و گفت «بعضی‌ها مثل سگ نازی‌آباد هستند»؛ و در پایان، درباره حاشیه هو شدنش در اجرای نمایش «آرش»، پاسخ محترمانه‌ای داد: «حاضرجوابی من در برابر دشمنان ایران است، نه هم‌وطنانم؛ بگذریم…» و اما چرا بقایی موفق ظاهر شد؟

۱. مواضع ترکیبی و حساب‌شده

بقایی سال‌ها هم پرونده‌های حقوقی و چندجانبه را مدیریت کرده بوده و هم شخصاً در میدان سیاست خارج از کشور فعالیت داشته است. همین باعث می‌شود پاسخ‌های او از سطح شعار فراتر برود. وقتی روبیو تاریخ را بازخوانی می‌کند، او با مفهوم «آناکرونیسم» پاسخ می‌دهد؛ وقتی آمریکا دیپلمات‌ها را محدود می‌کند، از «معاهده مقر» می‌گوید؛ وقتی پرونده به شورای حکام می‌رود، از «پادمان» و «رژیم عدم اشاعه». این تسلط، دو نتیجه دارد. اول اینکه پاسخ او برای رسانه‌های تخصصی و بین‌المللی قابل‌استفاده و استناد می‌شود؛ چنانچه می‌بینیم یکی از وسیع‌ترین پوشش‌های بین‌المللی از یک نشست خبری در ایران، مربوط به وزارت امور خارجه است. دوم، عمق موضوعات پیچیده منطقه‌ای و بین‌المللی به مخاطب عام هم حس اقتدار می‌دهد. در این فرایند، نقش مشاوران سخنگویی را هم نباید نادیده گرفت.

۲. فهم درست از اشتهای رسانه

بقایی علاوه بر انجام مسئولیت سخنگویی، هم‌زمان دست رسانه‌ها برای پوشش را هم پر می‌کند و مواضع پیچیده، عمیق و سخت بین‌المللی آن‌هم در شرایط جنگی را به‌نوعی اتخاذ می‌کند که هم ضرب آن حفظ شود و هم در سطح جامعه فهم شود. در دوره‌ای که ذائقه کاربران شبکه‌های اجتماعی به کلیپ‌های کوتاه چندثانیه‌ای تقلیل یافته، فشرده‌سازی یک موضع پیچیده در یک جمله خودش مهارت مهمی است. ریتم سریع واکنش‌ها و اصطلاحاً داشتن پاسخ هم باعث می‌شود معنای رخداد از نقطه‌ای که او تعیین می‌کند شکل بگیرد.

۳. استفاده از سرمایه فرهنگی به‌عنوان پل میان سیاست و هویت جمعی

آیات قرآن، حافظ، سعدی، فردوسی و… در سخنان بقایی تزیینی نیستند و اتفاقاً کارکرد مهمی دارند. وقتی طرف مقابل از یونان و روم باستان حرف می‌زند یا سفیر یک کشور در اقدامی گستاخانه با شعری از حافظ ایرانی علیه رسانه‌های ایرانی حرف می‌زند، پاسخ‌دادن با همان روش، جنگ روایت‌ها را از سطح سیاسی به سطح تمدنی منتقل می‌کند تا طرف مقابل را در میدانی شکست دهد که اساساً ابزاری در آن ندارد. دراین‌بین، اثر ارجاع به سرمایه‌های فرهنگی، امر ملی-به‌عنوان منبع قدرت ایران- را در میان تقویت می‌کند و مکانیسمی ایجاد می‌کند که در آن، هویت فرهنگی-تمدنی و قدرت ملی بازتولید می‌شود.

۴. طنز و کنایه به‌مثابه سلاح نامتقارن

اشاره‌هایی مثل «غنیمت‌های حلال آمریکایی»، «سگ نازی‌آباد»، اشاره به سریال «Pluribus» و کنایه به کوبایی‌بودن وزیر خارجه آمریکا هم‌زمان دو کار می‌کنند. لحن پاسخ رسمی را از خشکی دیپلماتیک بیرون می‌آورند و در مقابل، ضرب و ماندگاری پیام را چندبرابر می‌کنند. طنز همچنین امکان می‌دهد در فضای آرام دیپلماتیک، تندترین نقدها هم با یک پوشش شیک و موردقبول برای رسانه‌های بین‌المللی استفاده شوند.

ظـرفـیـت بازگردانی اعتماد عــمـومـی بـه دیـپـلماسـی

موفقیت بقایی محصول یک فرمول نیست؛ برآیند هم‌زمان چند ویژگی است که مرور شد. در نهایت روشن شد موضعی که خوب، کوتاه و به‌موقع اتخاذ شود، خودش مسیر ماندگاری خود را پیدا می‌کند. بدین ترتیب جایگاه سخنگویی از یک جایگاه فردی و معمولی به یک نقش رسانه‌ای همه‌جانبه ارتقا پیدا کرده که حتی می‌تواند ظرفیت بازگرداندن اعتماد عمومی به دیپلماسی را هم داشته باشد.