خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: تحولات میدانی چند هفته اخیر در امتداد ساحل غربی یمن و تثبیت سیطره نظامی نیروهای مسلح دولت نجات ملی یمن بر گستره‌ای به وسعت بیش از ۵۴۰۰ کیلومتر مربع در استان‌های تعز و الحدیده، نشان‌دهنده یک جهش کیفی بنیادین در ماهیت منازعه و انتقال آن از یک جنگ نامتقارن محلی به متغیری تعیین‌کننده در موازنه قوای منطقه‌ای است.

اجرای عملیات راهبردی «والله أشد بأسًا وأشد تنکیلاً» و تصرف زنجیره‌ای از نقاط سوق‌الجیشی، نظیر بندر و فرودگاه المخا، ناحیه ساحلی ذباب، جزایر راهبردی میون (پریم) و حنیش و، به‌ویژه، ارتفاعات مسلط «کهبوب»، جغرافیای دفاعی نوینی را در مدخل جنوبی دریای سرخ پدید آورده است.

این تسلط توپوگرافیک، به‌ویژه استقرار بر بلندی‌های کهبوب که اشراف دیده‌بانی و هدایت آتش مستقیم بر شریان‌های مواصلاتی خشکی و کانال‌های دریانوردی «باب اسکندر» را فراهم می‌سازد، همراه با احداث سریع استحکامات مهندسی و خطوط دفاعی چندلایه در شمال العرادی، عملاً هرگونه امکان بازیابی زمینی مواضع را از ائتلاف سلب کرده است.

بدین ترتیب، صنعا با در دست گرفتن زیرساخت‌های کلیدی ساحلی به ارزش صدها میلیون دلار و مهار کامل ورودی تنگه، نه‌تنها توازن میدانی در یمن را به سود خود دگرگون ساخته، بلکه ابزار نظارت و انکار دسترسی فیزیکی به یکی از حساس‌ترین معابر دریایی جهان را به‌طور مستقیم ذیل حاکمیت خود تثبیت کرده است.

شوک به اقتصاد جهانی

از منظر ژئواکونومی انرژی، این دگرگونی سرزمینی ساختار آسیب‌پذیری جریان جهانی هیدروکربن را بازتعریف کرده و نظریه سنتی امنیت خطوط انتقال را به چالش کشیده است.

جهش بهای نفت برنت به محدوده ۱۱۰ دلار در هر بشکه، تجلی آشکار فعال شدن پدیده «فشردگی جغرافیایی ریسک» در معماری ترانزیت انرژی خاورمیانه است؛ به این معنا که گلوگاه باب‌المندب اکنون نه به‌عنوان یک عارضه مجزا، بلکه در پیوند اندام‌وار با تنگه هرمز و زیرساخت‌های انتقال زمینی عمل می‌کند.

ناکارآمدی یا آسیب‌پذیری مسیرهای جایگزین، نظیر خط لوله نفت خام شرقی ـ غربی عربستان با ظرفیت روزانه ۴ میلیون بشکه که برای مصون ماندن از بحران‌های خلیج فارس به بنادر دریای سرخ ختم می‌شود، نشان داد که دور زدن یک آبراه بدون تضمین ثبات در آبراه مقصد، توهمی بیش نیست.

قرار گرفتن هم‌زمان گلوگاه‌های سه‌گانه، یعنی تنگه هرمز، خطوط لوله متقاطع شبه‌جزیره و تنگه باب‌المندب، در شعاع آتش و اهرم‌های فشار صنعا، بازار انرژی را با یک «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک» پایدار و انعطاف‌ناپذیر مواجه کرده است که اثرات تورمی آن مستقیماً اقتصادهای صنعتی آسیا و اروپا را نشانه می‌رود.

خنجر یمنی بر گلوی زنجیره‌های تأمین ارزش جهانی

هم‌راستا با نوسانات بازار نفت، شبکه کشتیرانی تجاری بین‌المللی و زنجیره‌های تأمین جهانی نیز دچار شوک ساختاری بی‌سابقه‌ای شده‌اند که پیامدهای آن فراتر از محاسبات نظامی صرف امتداد یافته است.

کاهش ۵۰ درصدی ترافیک روزانه شناورها از معبر باب‌المندب، معادل افت تردد از ۳۰ به ۱۵ کشتی، و جهش تصاعدی هزینه‌های «بیمه ریسک جنگی» توسط سندیکاهای بین‌المللی دریانوردی، غول‌های لجستیک دریایی را به انتخاب میان پذیرش خطرات مهلک یا تغییر مسیر پرهزینه به سمت دماغه امید نیک وادار ساخته است.

تحمیل ۱۰ تا ۱۴ روز دریانوردی مازاد و هزاران مایل مسافت اضافی به ناوگان کانتینری، مفهوم مدیریت زنجیره تأمین به‌موقع را در مبادلات شرق آسیا و غرب اروپا مختل کرده و به موجی از تأخیر در ترخیص کالاها، انباشت هزینه‌های سوخت و کاهش ظرفیت فعال دریانوردی تجاری در سطح بین‌المللی دامن زده است.

از سوی دیگر، بازپس‌گیری دارایی‌های زیرساختی مهم در المخا، از جمله پروژه‌های بندری، نیروگاه ۶۰ مگاواتی و تأسیسات فرودگاهی، پایگاه اقتصادی دولت مستقر در صنعا را تقویت کرده و شریان‌های انحصاری طرف مقابل را برای مدیریت سواحل جنوبی و غربی قطع کرده است.

شکاف در شورای امنیت

در عرصه دیپلماتیک و روابط بین‌الملل، نشست‌های اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد پرده از شکاف ساختاری عمیق میان بلوک‌های قدرت در مهار این بحران برداشته و فرسایش بازدارندگی غرب را عیان ساخته است.

در حالی که ایالات متحده، انگلیس و شرکای اروپایی، با استناد به قطعنامه‌هایی نظیر ۲۲۱۶ و ۲۷۲۲ و اتکا به عملیات‌هایی مانند «آسپیدس»، بر لزوم سرکوب ابزارهای تهدید دریانوردی و مقابله با نفوذ منطقه‌ای ایران پای می‌فشارند، موضع‌گیری محتاطانه قدرت‌های شرقی چون چین و روسیه، که بر ضرورت درک ریشه‌های منازعه، احترام به تمامیت سرزمینی یمن و پرهیز از کنش‌های نظامی شتاب‌زده تأکید دارند، سازوکار اجماع بین‌المللی را فلج کرده است.

هم‌زمان، ناتوانی ائتلاف منطقه‌ای در جلب مشارکت نظامی قدرت‌هایی نظیر مصر که به دلیل تجارب تاریخی و اولویت‌های ژئوپلیتیکی از ورود به باتلاق ساحل غربی سر باز می‌زند، و عدم تمایل کشورهایی چون جمهوری پاکستان و ترکیه به درگیری مستقیم، همراه با تلفات هوایی و انسانی مداوم، حاکی از بن‌بست عمیق گزینه‌های سخت‌افزاری علیه صنعا است؛ واقعیتی که هشدارهای نهادهای بشردوستانه نسبت به سرایت تنش و تشدید بحران آوارگان نیز بر وخامت آن صحه می‌گذارد.

بهره سخن

در تحلیل نهایی، تحولات ماه جاری میلادی نقطه عطفی در تاریخ ژئوپلیتیک جنوب غرب آسیا محسوب می‌شود که طی آن، صنعا توانسته است موقعیت ژئواستراتژیک خود را از یک کنشگر شبه‌نظامی محلی به یک «بازیگر موازنه‌ساز و غیرقابل حذف» در هندسه امنیت جهانی ارتقا دهد.

کنترل یکپارچه بر تنگه باب‌المندب، جزیره میون و بلندی‌های مسلط کهبوب، این واقعیت گریزناپذیر را بر پایتخت‌های غربی و منطقه‌ای تحمیل کرده است که عصر تفکیک امنیت دریانوردی در دریای سرخ از معادلات حاکمیتی و سیاسی یمن به پایان رسیده است.

جغرافیا بار دیگر برتری ذاتی خود را بر ابزارهای کنترل بیرونی اثبات کرده و هرگونه معماری امنیتی، ترتیبات اقتصادی یا سازوکار ثبات‌بخش آینده در این شریان حیاتی، بدون احتساب منافع راهبردی و به رسمیت شناختن وزن ژئوپلیتیک صنعا، ناممکن خواهد بود.

در این مرحله، فرآیندی ایجاد شده است که نظم تک‌قطبی حاکم بر گلوگاه‌های دریایی را متلاشی کرده و مرحله‌ای نوین از بازدارندگی چندلایه را بر پهنه آب‌های بین‌المللی مستقر ساخته است.

به گزارش خبرنگار مهر از ناگویا، مرحله یک شانزدهم نهایی رقابت های انفرادی تنیس روی میز بیستمین دوره بازی های آسیایی ۲۰۲۶ صبح امروز (جمعه سوم مهر) در سالن اسکای تویوتا شهر ناگویا پیگیری شد و طی آن ستایش ایلوخانی به مصاف هینا هایاتا از ژاپن رفت و ۴ بر صفر شکست خورد.

در این دیدار دختر ملی پوش تنیس روی میز ایران با وجود تلاشی که انجام داد نتوانست از پس حریف قدرتمند خود بر بیاید و در چهار ست با نتایج ۱۱ به ۵، ۱۱ به ۷، ۱۱ به ۴ و ۱۱ به ۸ بازی را واگذار کرد و از دور مسابقات کنار رفت.

در رقابت های امروز (جمعه سوم مهر) تنیس روی میز ملی پوشان ایران، ابتدا تیم دوبل بنیامین فرجی و آرین غفاری با شکست برابر قزاقستان از دور مسابقات کنار رفتند اما تیم دوبل نوشاد و نیما عالمیان با برتری برابر دیگر تیم دوبل قزاقستان راهی مرحله یک هشتم نهایی شدند که در این مرحله باید به مصاف تیم دوبل هنگ کنگ بروند.

هدایت تیم تنیس روی میز مردان ایران برعهده جمیل لطف الله نسبی است و هدایت تیم بانوان را سیما لیموچی برعهده دارد. علیرضا خلیلی نیا نیز به عنوان سرپرست تیم های ملی تنیس روی میز ایران را همراهی می کند.

به گزارش خبرنگار مهر، فرآیند تولید و ارائه آثار و محصولات موسیقایی و حاشیه‌های ریز و درشت دنیای موسیقی طی سال‌های اخیر تبدیل به «فرصت» و «چالش» مهم و جالب توجهی شد که بسیاری از دست‌اندرکاران و فعالان عرصه موسیقی را بر آن داشت تا فارغ از رسانه‌های رسمی به ارائه و انعکاس فعالیت‌های موسیقایی خود در بسترهای متنوع «فضای مجازی» بپردازند و در این مسیر بسیار مهم و مؤثر بر افکار عمومی جامعه، حضور چشمگیری داشته باشند. حضوری که بعضاً برای آنها دربرگیرنده اتفاقات مبارک و ارزشمندی در جهت معرفی خود و محصولات موسیقایی‌شان شد و در برخی موارد هم باعث دردسرهای زیادی شد که می‌تواند در ابعاد مختلف اجتماعی و فرهنگی‌اش مورد بررسی و واکاوی بیشتری قرار گیرد.

شرایطی با اهمیت که اکنون نمی‌توان به راحتی از آنچه در این بستر رسانه‌ای روی می‌دهد، بی‌تفاوت گذشت. چارچوبی چالش برانگیز و پر از فراز و نشیب‌های عجیب و غریب که تبدیل به اقیانوس پهناور و بی‌انتهایی شده که هر چه قدر در آن حضور داشته باشیم، بیشتر متوجه ابعاد پیچیده آن می‌شویم. اتفاقی که در دنیای موسیقی فرآیند بسیار پررنگی دارد و تقریباً تمامی فعالان موسیقی را بر آن داشته تا در این راه پر پیچ و خم اما جذاب برای مخاطب، به معرفی و به اصطلاح بیگانه «پرزنت» محصولات و دیدگاه‌های خود بپردازند. مسیری که شاید بیان بسیاری از آنها در قالب رسمی خبرگزاری‌ها و رسانه‌های رسمی کشور جایگاهی نداشته باشد، اما دربرگیرنده ابعادی است که می‌تواند برای طرفداران و دوستداران موسیقی مشتمل بر رویدادهای مکتوب و تصویر جالب توجهی باشد.

اتفاقاً ظهور و بروز چنین شرایطی است که هم موجب رشد و تولید اخبار و نوشتارها و تصویرهای به اصطلاح «زرد» و «غیرقابل انتشار در رسانه‌های رسمی» شده و هم ایجاد کننده فضای رقابتی بین رسانه‌های رسمی و رسانه‌های فعال در فضای مجازی است که این مسائل نیز دربرگیرنده ملاحظات فراوانی است. ملاحظاتی که می‌تواند ویترین حواشی و اظهارنظرهایی باشد که رجوع به آنها با در نظر گرفتن ملاحظات و باید و نبایدهایش امری اجتناب‌ناپذیر است.

یک هفته با فضای مجازی موسیقی عنوان سلسله گزارش‌های هفتگی سرویس هنر خبرگزاری مهر برای مرور متن و حاشیه برخی رویدادهای موسیقایی از پنجره فضای مجازی است که در روزهای پایانی هر هفته با استفاده از مطالب منتشر شده هنرمندان و فعالان عرصه موسیقی کشورمان در بسترهای مختلف فضای مجازی پیش روی مخاطبان قرار می‌گیرد.

محمود کریمی، حسین طاهری و نماهنگ «سلسله عشق»

طی روزهای گذشته بود که نماهنگی با نام «سلسله عشق» مربوط به یکی از مجالس سینه زنی شهادت حضرت امام حسین (ع) در در قالب ها و تنظیم های مختلف موسیقایی پیش روی مخاطبان قرار گرفت که تصاویر و ملودی آن تبدیل به یکی از ترندهای فضای مجازی شد.

در این نماهنگ که محوریت اصلی آن برگرفته از بخش «شور» یکی از مجالس سینه زنی مشترک محمود کریمی و حسین طاهری با اشعاری از شیخ حسین انصاریان، فروغی بسطامی و غلامرضا سازگار در یکی از هیئت های پایتخت است، گروه اجرایی و تولید کننده تلاش کرده با افزودن نواهای دیجیتالی و نغمات موسیقایی که مخاطبان جوان تر آنها را می پسندند حال و هوای متفاوتی را پیش روی مخاطبان قرار دهند.

این تنظیم و فضای موسیقایی به گونه ای پیش رفت که تصاویر مربوط به نماهنگ آن در بخش «اکسپلور» صفحات بسیاری از کاربران دیده شد و به پرمخاطب ترین مطالب و تصاویر حوزه موسیقی به ویژه موسیقی آئینی تبدیل شد.

نماهنگ «سلسله عشق» با صدای محمود کریمی و حسین طاهری را اینجا ببینید.

آرمان گرشاسبی و «هزار امید» تقدیم به همراهان همیشگی

آرمان گرشاسبی خواننده موسیقی پاپ که یکی دو سال اخیر با انحلال گروه پرطرفدار «چارتار» وارد فصل تازه ای از فعالیت های موسیقایی خود شده است، طی روزهای گذشته در پی برگزاری دور جدید کنسرت های خود در شهرهای مختلف، تک آهنگ جدیدی به نام «هزاران امید» را منتشر کرد و یادداشتی را هم به این بهانه در صفحه شخصی خود گذاشت.

گرشاسبی نوشت: «هزار امید» تقدیم به شما همراهان همیشگی ام؛ مدت ها بود دوست داشتم این شعر بی نظیر بانو سیمین بهبهانی رو برای شما بخونم. خوشحالم به کمک علیرضا قاسمیان خمسه عزیز که ادامه ملودی زیبا رو سرود، تقدیمتون می کنم.»

تک اهنگ «هزاران امید» آرمان گرشاسبی را از اینجا بشنوید.

محسن نامجو و ادامه ماجراهای مربوط به مهاجرت!

محسن نامجو خواننده و نوازنده موسیقی که طی هفته های گذشته به کشورش بازگشت و این بازگشت هم با حواشی متعددی رو به رو شد، با انتشار فیلمی از ایستادگی پای حواشی و صحبت های مربوط به خودش سخن گفت و در این زمینه نوشت:

«مخاطبان عزیزم؛ من تا ابد همون موزیسین شیطون، طناز، کودک مأب و کنجکاو هنر باقی خواهم ماند. به قضاوت شدن و تهمت ناروا خوردن عادت دارم؛ سال های سال از همون روزی که زوزه گرگ رو در درآمد چهارگاه وارد کردم طعن تمسخر و قضاوت هم نشین وجودم بود.

گر تیر طعنه آید، جان من اش نشانه

شما خانواده بزرگ موسیقی من هستید. من به عهدم با شما وفادارم حتی اگر قرار باشه تاوان خطاها و انتقادات و شیطنت های این ۲۰ ساله رو بدم.

من به دلم رجوع کردم و بی اعتنا به بار آزارها و تفسیرهای مشتی آدم دوزاری، سرم رو انداختم پایین و اومدم. نه قصدم نمایش شجاعت بود نه چیز دیگر. من یه آدم معمولی ام و یه موزیسین با تجربه. باقی عمرم رو ایران می مونم. اگه موشک است و جنگ و مرگ، عشق است … اگر سفر است و شمال و تفریح، بازم عشق است. من از این خاک سهم دارم و پای همه چی ایستاده ام.

چو خزان حمله کند، بنده آن بلبل مستم / که جدایی نکند از گل و در لانه دهد جان

دلتنگ دیدارتان در کنسرت و دست بوس محبت تک تک تان و التماس دعا و انرژی مثبت تان.»

سهراب پاکزاد و یک کارخیرخواهانه در اول پاییز

انتشار فیلمی از سهراب پاکزاد خواننده پرطرفدار موسیقی پاپ که در یکی از مدارس اطراف تهران به شکلی نمادین مشغول توزیع نوشت افزار و لوازم التحریر برای برخی از دانش اموزان کم بضاعت است هم از دیگر پربیننده های فضای مجازی موسیقی در روزهای گذشته بود.

همزمان با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی، سهراب پاکزاد، خواننده مردمی موسیقی پاپ، طبق روال هر ساله در یکی از مدارس اطراف تهران حاضر شد و در یک اقدام خیرخواهانه، هزار عدد کیف و لوازم‌التحریر به همراه پک‌های تغذیه را میان دانش‌آموزان و کودکان کم‌بضاعت توزیع کرد.

پاکزاد در این برنامه با حضور در جمع دانش‌آموزان، لحظاتی صمیمانه را در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید در کنار آنها سپری کرد.

رضا صادقی و چند جمله موسیقایی درباره رفیق و رفاقت

رضا صادقی خواننده موسیقی پاپ هم با انتشار بخش هایی از نماهنگ «آغوش امن» خود از ویژگی‌های رفاقت گفت.

وی در متن کوتاهی نوشت:

«این عصا فقط عصا نیست؛ رفیق عمری منه، گاهی شمشیر، گاهی طعنه خیلی ها؛ اما همیشه همراهم بوده. یک رفیق آهنی با یه باور ساده رو به جلو رفتن.

با همین رفیق، ماراتن های زیادی رو پشت سرگذاشتیم، روزهای سخت، مسیرهای سخت تر، اما یه قانون هیچ وقت عوض نشد:

تا وقتی می شه قدم برداشت، باید ادامه داد.»

خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سامان سفالگر؛ نسبت میان نسل جدید و آموزه‌های دینی در سال‌های اخیر به یکی از مسائل مهم فرهنگی و اجتماعی در کشورمان تبدیل شده است. نوجوان و جوان امروز در جهانی متفاوت از نسل‌های گذشته رشد می‌کند. جهانی که در آن مرزهای ارتباطی از میان رفته، دسترسی به اطلاعات تقریبا نامحدود شده و شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های جهانی و فناوری‌های جدید، بخش مهمی از فرایند شکل‌گیری هویت و نگرش افراد را بر عهده گرفته‌اند. در چنین شرایطی، انتقال مفاهیم دینی دیگر نمی‌تواند صرفا بر پایه روش‌های سنتیِ آموزش و تبلیغ استوار باشد.

مساله البته فقط تغییر ابزار نیست. تغییر در شیوه مواجهه نسل جدید با مرجعیت، دانش و باور نیز اهمیت دارد. نوجوان امروز بیش از آنکه صرفا پذیرنده یک پیام باشد، پرسشگر است و می‌خواهد بداند چرا باید یک گزاره را بپذیرد و نسبتِ آن با زندگی واقعی او چیست. از سوی دیگر، فاصله میان برخی مفاهیم رسمی و تجربه روزمره جوانان می‌تواند فرایند ارتباط را دشوار کند. در این میان، پرسش اساسی این است که چگونه می‌توان بدون کنار گذاشتن اصول و آموزه‌های دینی، زبان و روش انتقال آنها را متناسب با شرایط جهان جدید بازتعریف کرد؟ برای بررسی این موضوع با «هادی زینی»، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه معارف اسلامی، به گفتگو نشسته‌ایم.

مشروح گفتگو را در ادامه مطالعه فرمایید.

برای شروع بحث، چرا به نظر می‌رسد انتقال آموزه‌های دینی به نسل نوجوان و جوان امروز با دشواری بیشتری همراه شده است؟

بخشی از این مساله به تغییر بنیادین محیط اجتماعی بازمی‌گردد. نسل‌های گذشته منابع محدودی برای دریافت اطلاعات داشتند. خانواده، مدرسه، مسجد، کتاب و رسانه‌های رسمی، مهم‌ترین منابع شکل‌دهنده ذهنیت آنها بودند. اما امروز یک نوجوان در طول یک روز با ده‌ها روایت، ارزش، سبک زندگی و نظام فکری مختلف مواجه می‌شود.

این وضعیت الزاما به معنای ضعیف شدن باورهای دینی نیست، اما شرایط شکل‌گیری باور را تغییر داده است. نوجوان امروز می‌تواند درباره هر موضوعی چندین دیدگاه متفاوت پیدا کند و آنها را با یکدیگر مقایسه کند. بنابراین اگر ما همچنان با این تصور با او صحبت کنیم که فقط یک منبع اطلاعاتی وجود دارد و او صرفا باید دریافت‌کننده پیام باشد، احتمالا ارتباط مؤثری شکل نمی‌گیرد.

آیا این پرسشگری را باید نشانه فاصله گرفتن نسل جدید از دین دانست؟

نه، نباید هر پرسشی را به معنای فاصله گرفتن از دین تفسیر کرد. پرسشگری می‌تواند بخشی طبیعی از رشد فکری باشد. یک نوجوان ممکن است درباره خدا، معاد، نماز، حجاب، عدالت، آزادی یا رابطه دین و زندگی مدرن سوال داشته باشد. این پرسش به خودی خود نشانه بی‌اعتقادی نیست.

اتفاقا مشکل زمانی آغاز می‌شود که نوجوان احساس کند برای پرسش‌هایش جای مناسبی وجود ندارد. اگر سوال خود را در خانواده یا مدرسه مطرح نکند، احتمالا آن را در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی جست‌وجو خواهد کرد. بنابراین باید به جای ترس از پرسش، فرهنگ پرسشگری را به رسمیت بشناسیم و برای آن پاسخ‌های منطقی و قابل فهم فراهم کنیم.

یعنی باید از روش گفتن و آموزش دادن به سمت گفت‌وگو حرکت کنیم؟

دقیقا همینطور است. یکی از مهم‌ترین تغییرات مورد نیاز همین است. انتقال آموزه‌های دینی نباید فقط یک فرایند یک‌طرفه باشد. وقتی به نوجوان گفته می‌شود “این درست است و تو باید آن را بپذیری”، بدون اینکه امکان پرسیدن “چرا” وجود داشته باشد، احتمالا نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شود.

گفت‌وگو به معنای کنار گذاشتن اصول نیست. اتفاقا گفت‌وگو می‌تواند به فهم عمیق‌تر اصول کمک کند. نوجوان باید بتواند درباره یک باور سوال کند، استدلال بشنود، نقد کند و حتی اگر لازم است مدتی درباره آن فکر کند. ایمان و باور پایدار زمانی شکل می‌گیرد که فرد احساس کند در فرآیند فهم و انتخاب خود نقش داشته است.

اما برخی معتقدند باز گذاشتن فضای پرسشگری ممکن است موجب تضعیف باورهای دینی شود

اگر یک باور صرفا با جلوگیری از پرسش حفظ شود، نمی‌توان انتظار داشت در مواجهه با نخستین چالش جدی پایدار بماند. نوجوان امروز دیر یا زود با پرسش‌ها و دیدگاه‌های متفاوت مواجه می‌شود. بهتر است این مواجهه در یک محیط امن و با حضور افراد آگاه اتفاق بیفتد.

ما باید به نوجوان یاد بدهیم که پرسیدن، فکر کردن و حتی تردید کردن می‌تواند بخشی از مسیر شناخت باشد. مهم این است که او ابزار تشخیص، استدلال و گفت‌وگو را یاد بگیرد. پاسخ‌های دینی نیز باید تا حد امکان روشن، مستدل و متناسب با سن و تجربه مخاطب باشند.

نقش خانواده در این فرایند چقدر مهم است؟

خانواده همچنان مهمترین بستر شکل‌گیری شخصیت و ارزش‌های فرد است. اما خانواده نباید فقط نقش “آموزش‌دهنده” داشته باشد بلکه باید “الگو” نیز باشد.

نوجوان به شدت رفتار والدین را مشاهده می‌کند. اگر پدر و مادر درباره صداقت، عدالت، احترام، مسوولیت‌پذیری و اخلاق صحبت کنند، اما در زندگی روزمره رفتار متفاوتی داشته باشند، پیام گفتاری، اثر خود را از دست می‌دهد. برای کودک و نوجوان، رفتار والدین اغلب از سخنان آنها آموزنده‌تر است.

همچنین خانواده باید اجازه دهد فرزندش درباره مسائل اعتقادی سوال کند. گاهی والدین تصور می‌کنند اگر فرزندشان درباره یک موضوع دینی سوال یا تردید کرد، باید فورا او را سرزنش کنند. در حالی که چنین واکنشی ممکن است باعث شود نوجوان مسائل ذهنی خود را پنهان کند و پاسخ‌هایش را از منابع دیگری بگیرد.

مدرسه در این میان چه وظیفه‌ای دارد؟

مدرسه می‌تواند یکی از مهمترین محیط‌های گفت‌وگوی دینی باشد، اما برای این کار باید آموزش دینی را از حالت صرفا حافظه‌محور خارج کرد. اگر دانش‌آموز احساس کند درس دینی فقط مجموعه‌ای از مطالب برای امتحان است، ارتباط آن با زندگی واقعی را پیدا نمی‌کند.

باید درباره موضوعاتی صحبت کنیم که دانش‌آموز هر روز با آنها مواجه است. عدالت، دوستی، دروغ، مسوولیت اجتماعی، موفقیت، شکست، احترام به دیگران، معنای زندگی، مصرف‌گرایی، فضای مجازی و حتی آینده شغلی، از جمله این موضوعات هستند. اگر این مسائل از منظر اخلاق و آموزه‌های دینی بررسی شوند، دانش‌آموز متوجه می‌شود دین صرفا مجموعه‌ای از مناسک نیست، بلکه می‌تواند چهارچوبی برای اندیشیدن درباره زندگی باشد.

فضای مجازی را بیشتر باید تهدید دانست یا فرصت؟

نمی‌توان پاسخ مطلقی داد. فضای مجازی هم فرصت و هم تهدید است. تهدید است چون اطلاعات نادرست و روایت‌های سطحی می‌توانند به سرعت منتشر شوند. اما از سوی دیگر، یک فرصت کم‌نظیر برای ارتباط با نسل جدید است.

مساله این است که ما چگونه از این فضا استفاده کنیم. اگر تصور کنیم تولید محتوای دینی فقط به انتشار سخنرانی‌های طولانی یا پیام‌های رسمی محدود می‌شود، بخش مهمی از مخاطبان را از دست خواهیم داد. باید زبان رسانه را شناخت. روایت، تصویر، ویدئو، گفت‌وگو و محتوای کوتاه و جذاب را جدی گرفت. البته مساله فقط جذابیت نیست. محتوای دینی در فضای مجازی باید معتبر، دقیق و صادقانه باشد. نوجوان امروز به سرعت تناقض‌ها را پیدا می‌کند. بنابراین اعتماد، مهمتر از تبلیغ مستقیم است.

آیا برای ارتباط با نسل جدید باید زبان دینی را تغییر داد؟

باید میان اصل پیام و روش انتقال پیام تفاوت قائل شویم. ممکن است یک مفهوم ثابت دینی در هر دوره با زبان متفاوتی بیان شود. همان‌طور که زبان ادبیات، هنر و رسانه تغییر کرده، زبان گفت‌وگوی دینی نیز باید بتواند با شرایط جدید ارتباط برقرار کند.

این به معنای تغییر دادن اصول نیست. به این معناست که باید بفهمیم نوجوان امروز چگونه فکر می‌کند، چه دغدغه‌هایی دارد و با چه واژگانی بهتر ارتباط برقرار می‌کند. زبان تحکم، کلی‌گویی و تکرار، برای بسیاری از نوجوانان جذابیت ندارد. در مقابل، صداقت، گفت‌وگو، استدلال و ارتباط دادن مفاهیم با مسائل واقعی زندگی می‌تواند موثرتر باشد.

یکی از انتقادهای مطرح این است که گاهی مسائل واقعی جوانان در گفت‌وگوهای دینی دیده نمی‌شود. این مساله چقدر مهم است؟

بسیار مهم است. اگر ما درباره اخلاق و دین صحبت کنیم اما درباره دغدغه‌های واقعی جوانان حرف نزنیم، طبیعی است که میان این دو حوزه فاصله ایجاد شود. جوان امروز درباره آینده شغلی، ازدواج، روابط انسانی، مهاجرت، موفقیت، تنهایی، اضطراب، عدالت اجتماعی و معنای زندگی سوال دارد. اگر گفت‌وگوی دینی نتواند با این مسائل ارتباط برقرار کند، جوان ممکن است احساس کند دین، پاسخی برای زندگی واقعی او ندارد. به همین دلیل، باید از خودمان بپرسیم یک آموزه دینی چه نسبتی با تجربیات روزمره انسان دارد. وقتی بتوانیم این ارتباط را با زبان روشن توضیح دهیم، مفاهیم دینی از حالت انتزاعی خارج می‌شوند.

آیا استفاده از چهره‌های مشهور و اینفلوئنسرها می‌تواند به انتقال مفاهیم دینی کمک کند؟

ممکن است کمک کند، اما شهرت به تنهایی کافی نیست. مخاطب امروز به سرعت متوجه می‌شود که آیا یک فرد واقعا با موضوع ارتباط دارد یا صرفا در حال اجرای یک نقش رسانه‌ای است. برای ارتباط موثر با نسل جدید، علاوه بر دانش دینی، مهارت ارتباطی، شناخت جامعه و درک مسائل نسل جوان ضروری است. گاهی یک معلم، روحانی، نویسنده یا فعال فرهنگی که توانایی گفت‌وگوی صادقانه دارد، بسیار بیشتر از یک چهره مشهور می‌تواند اعتماد ایجاد کند.

در این میان، آیا باید درباره برخی روش‌های گذشته در تبلیغ و آموزش دینی بازنگری کرد؟

هر حوزه‌ای نیازمند بازنگری مستمر است. اگر روش‌های گذشته در شرایط خودشان موثر بوده‌اند، لزوما به این معنا نیست که امروز نیز دقیقا با همان میزان اثربخشی عمل می‌کنند. جامعه تغییر کرده، ابزار ارتباطی تغییر کرده و تجربه زیست مخاطب نیز تغییر کرده است. بازنگری البته به معنای نفی گذشته نیست. باید نقاط قوت تجربه‌های گذشته را حفظ کنیم و در کنار آن، روش‌های جدید ارتباطی را بشناسیم. مهم این است که هدف را با ابزار اشتباه نگیریم. هدف انتقال ارزش‌ها و مفاهیم است. ابزارها می‌توانند متناسب با زمان تغییر کنند.

اگر بخواهیم برای خانواده‌ها، مدارس و نهادهای فرهنگی یک توصیه مشترک داشته باشیم، آن توصیه چیست؟

به نظرم باید از نسل جدید سخن گفتن به سمت با نسل جدید سخن گفتن حرکت کنیم. تفاوت این دو بسیار زیاد است. در حالت اول، ما پیام خود را آماده کرده‌ایم و فقط به دنبال مخاطب هستیم. اما در حالت دوم، ابتدا مخاطب را می‌شناسیم، سوال‌هایش را می‌شنویم و سپس با زبان مناسب با او وارد گفت‌وگو می‌شویم. همچنین باید از نگاه صفر و یک به نوجوانان پرهیز کنیم. نوجوانی که امروز درباره یک موضوع دینی سوال دارد، لزوما نوجوان بی‌اعتقادی نیست. ممکن است اتفاقا در حال ساختن یک رابطه عمیق‌تر و آگاهانه‌تر با باورهای خود باشد.

در نهایت اگر بخواهید مهمترین اصل در انتقال آموزه‌های دینی به نسل جدید را در یک جمله بیان کنید، چه می‌گویید؟

مهمترین اصل این است که پیش از آنکه بخواهیم به نسل جدید پاسخ بدهیم، باید یاد بگیریم سوال‌های او را بشنویم. نوجوان و جوان امروز بیش از آنکه به پیام‌های بیشتر نیاز داشته باشد، به رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد، احترام و گفت‌وگو نیاز دارد. اگر احساس کند پرسش‌هایش جدی گرفته می‌شوند، می‌توان با او درباره دشوارترین مسائل نیز گفت‌وگو کرد.

دین زمانی می‌تواند برای نسل جدید به یک امر زنده و معنادار تبدیل شود که جوان بتواند ارتباط آن را با زندگی خودش ببیند. با اخلاق، خانواده، دوستی، عدالت، مسوولیت، آینده و معنای زندگی، ارتباطش را درک کند. بنابراین مساله اصلی شاید این نباشد که چگونه آموزه‌های دینی را بیشتر به نسل جدید منتقل کنیم بلکه باید بپرسیم چگونه می‌توان زمینه‌ای ایجاد کرد که نسل جدید بتواند این آموزه‌ها را بفهمد، درباره آنها سوال کند و نسبتِ آنها را با زندگی خود کشف کند. در جهان جدید، حفظ ارتباط میان نسل جوان و میراث دینی بیش از هر چیز به اعتماد، گفت‌وگوی واقعی، شناخت مخاطب و توانایی پیوند دادن مفاهیم دینی با مسائل انسان معاصر نیاز دارد.

نوید خاصه‌باف، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره نحوه سرمایه‌گذاری و شرایط تملک واحدهای مسکونی در طرح «خانه‌ریز»، توضیح داد.

وی درباره یکی از پروژه‌های این طرح با عنوان «پروژه فجر» گفت: دو رویکرد برای سرمایه‌گذاری یا تملک واحد مسکونی پیش‌بینی شده است و مدت اجرای این پروژه ۱۸ ماه خواهد بود.

خاصه‌باف افزود: در زمان تحویل پروژه، افرادی که میزان خانه‌ریزهای آنها معادل یک واحد آپارتمان در پروژه باشد، در اولویت واگذاری قرار می‌گیرند. البته این واگذاری از طریق مزایده انجام می‌شود تا حقوق سایر خانه‌ریزداران نیز حفظ شود، اما اولویت در مزایده با خانه‌ریزداران خواهد بود.

وی ادامه داد: اگر فردی تمایلی به تملک واحد مسکونی نداشته باشد، پس از فروش واحد از طریق مزایده، به میزان خانه‌ریزهای خود با او تسویه خواهد شد و سود سرمایه‌گذاری خود را دریافت می‌کند.

خاصه‌باف با اشاره به امکان خرید و فروش خانه‌ریزها گفت: افراد می‌توانند هر زمان که بخواهند سرمایه خود را در بازار مبادله به فروش برسانند و در صورت نبود مشتری، شهرداری تهران طبق سازوکاری نسبت به خرید تضمینی آن بر اساس قیمت پایه همان ماه اقدام می‌کند.

وی درباره نحوه اجرای پروژه نیز اظهار کرد: این طرح در قالب قرارداد مشارکتی میان شهرداری تهران و یک سازنده معتبر اجرا می‌شود و سازمان سرمایه‌گذاری شهرداری از سازنده تضامین معتبر دریافت کرده است. همچنین قدرالسهم سازنده متناسب با پیشرفت فیزیکی پروژه به وی تعلق می‌گیرد.

خاصه‌باف افزود: پروژه دارای برنامه زمان‌بندی است و در صورت قصور سازنده، به ازای هر ماه تأخیر، درصدی از قدرالسهم وی کسر و به قدرالسهم شهرداری اضافه می‌شود.

وی تأکید کرد: شهرداری تهران قدرالسهم خود را با مردم به اشتراک گذاشته است و هر میزان ضرر و زیانی که در صورت قصور سازنده دریافت شود، متعلق به شهرداری و افرادی است که خانه‌ریز دارند.

طرح «خانه‌ریز» با هدف فراهم کردن امکان سرمایه‌گذاری در پروژه‌های ساختمانی برای شهروندان، این امکان را ایجاد می‌کند که افراد با سرمایه‌های خرد در پروژه‌های ملکی مشارکت کنند.

خبرنگار مهر-گروه جامعه: با بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصیلی جدید، خیابان‌های اطراف مدارس به‌ویژه در ساعات ابتدایی روز با افزایش حجم تردد خودروها مواجه می‌شوند. توقف خودروهای والدین، تردد سرویس‌های مدارس و رفت‌وآمد دانش‌آموزان در مدارس پرتردد، علاوه بر ایجاد گره‌های ترافیکی و افزایش زمان سفر شهروندان، می‌تواند با افزایش آلودگی صوتی و انتشار آلاینده‌های ناشی از تردد خودروها همراه باشد؛ موضوعی که عبور و مرور در این محدوده‌ها را برای شهروندان دشوارتر می‌کند.

در همین راستا، پلیس راهور تهران بزرگ تمهیدات ویژه‌ای برای مدیریت ترافیک و تأمین ایمنی در اطراف مدارس پرتردد پایتخت در نظر گرفته است.

سردار سید ابوالفضل موسوی‌پور، رئیس پلیس راهور تهران بزرگ، در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره تمهیدات در نظر گرفته‌ شده برای مدارس پرتردد اظهار کرد: ۲۶۰ مدرسه را شناسایی کرده‌ایم که نیاز به توجه ویژه دارند و پیش‌بینی‌های لازم برای حضور پلیس در مقابل این مدارس انجام شده است.

وی افزود: پلیس راهور تهران بزرگ در مقابل این مدارس در ساعات صبح و بعضاً اگر مدارس در بعدازظهر فعال باشند، مستقر می‌شود و ترددها را کنترل می‌کند و به عبارتی ایمنی را برای عزیزان فراهم می‌کند.

موسوی‌پور ادامه داد: امسال در مقابل برخی از مدارس دخترانه ابتدایی نیز شاهد حضور بانوان پلیس راهور هستیم.

۸۱۳ مدرسه نیازمند اقدامات ایمنی

رئیس پلیس راهور تهران بزرگ همچنین در نشست خبری طرح «استقبال از مهر ۱۴۰۵» با اشاره به اقدامات انجام‌شده برای ارتقای ایمنی مدارس، از شناسایی مدارسی خبر داد که نیازمند اقدامات ترافیکی و ایمن‌سازی هستند.

وی با اشاره به اینکه در مجموع ۸۱۳ مدرسه نیازمند اقداماتی از جمله خط‌کشی، نصب تابلو و علائم، مناسب‌سازی مسیرهای عبور و مرور و سایر اقدامات ایمنی بوده‌اند، گفت: این مدارس شناسایی شده‌اند و اقدامات لازم برای ایمن‌سازی آنها در دستور کار قرار گرفته است.

موسوی‌پور همچنین با اشاره به وضعیت ۲۰ مدرسه که نیازمند ایجاد محل مناسب برای پیاده و سوار شدن دانش‌آموزان بودند، اظهار کرد: برای این مدارس نیز اقدامات لازم انجام شده است تا روند ورود و خروج دانش‌آموزان با نظم و ایمنی بیشتری انجام شود.

استقرار پلیس در گلوگاه‌های ترافیکی

رئیس پلیس راهور تهران بزرگ با اشاره به برنامه‌ریزی پلیس برای مدیریت ترافیک در روزهای ابتدایی سال تحصیلی، از شناسایی گلوگاه‌های ترافیکی پایتخت نیز خبر داد و گفت: پلیس در نقاط مهم و معابر پرتردد حضور خواهد داشت تا از شکل‌گیری و تشدید گره‌های ترافیکی جلوگیری کند.

بر اساس اعلام موسوی‌پور، ۸۷ گلوگاه اصلی ترافیکی شناسایی شده است که نیروهای پلیس در این نقاط برای مدیریت تردد و روان‌سازی عبور و مرور مستقر خواهند شد.

با آغاز سال تحصیلی و افزایش سفرهای روزانه در پایتخت، حضور پلیس در محدوده مدارس پرتردد، گلوگاه‌های ترافیکی و معابر اصلی با هدف مدیریت جریان تردد، افزایش ایمنی دانش‌آموزان و کاهش اختلال در رفت‌وآمد شهروندان انجام می‌شود. در کنار استقرار نیروهای پلیس، اجرای اقدامات ایمنی در اطراف مدارس و حضور بانوان پلیس در مقابل برخی مدارس دخترانه ابتدایی نیز از جمله تمهیدات امسال برای مدیریت بهتر تردد در محدوده مدارس است.

به گزارش خبرنگار مهر، سعید رضوی شامگاه پنجشنبه در حاشیه بازدید از بیمارستان آیت‌الله طبرسی ساری با اشاره به روند تأمین واکسن آنفلوآنزا اظهار کرد: عرضه این واکسن برای اواخر شهریورماه برنامه‌ریزی شده بود، اما برخی محموله‌های پیش‌بینی‌شده با تأخیر وارد شدند.

وی افزود: در حال حاضر با همکاری سازمان غذا و دارو و بخش‌های درمانی، برنامه توزیع واکسن‌های موجود بر اساس اولویت و میزان نیاز در حال انجام است.

معاون درمان وزارت بهداشت با بیان اینکه تأمین واکسن برای گروه‌های پرخطر اهمیت ویژه‌ای دارد، تصریح کرد: برای تکمیل پوشش مورد نیاز، به‌ویژه بیماران خاص، رایزنی با کشورهای دارای ظرفیت تأمین واکسن در حال انجام است تا محموله‌های مورد نیاز در اختیار نظام سلامت قرار گیرد.

رضوی همچنین درباره آمادگی مراکز درمانی برای بیماری‌های تنفسی گفت: نظام سلامت در وضعیت آمادگی قرار دارد و ظرفیت مراکز درمانی متناسب با تعداد مراجعات قابل تغییر است.

وی ادامه داد: در صورت افزایش شمار بیماران، ظرفیت تخت‌های ایزوله، بخش مراقبت‌های ویژه و اتاق‌های تنفسی بر اساس نیاز افزایش پیدا می‌کند و مراکز درمانی از این نظر آمادگی لازم را دارند.

معاون درمان وزارت بهداشت با اشاره به وضعیت کووید-۱۹ نیز گفت: در شرایط فعلی هشدار ویژه‌ای در این زمینه وجود ندارد، اما آمادگی نظام سلامت حفظ شده و شرایط بیماران و میزان مراجعات به طور مستمر رصد می‌شود.

رضوی همچنین از آموزش کادر درمان برای مواجهه با بیماری‌های تنفسی خبر داد و افزود: کارکنان درمانی دوره‌های تخصصی لازم را برای مراقبت از بیماران تنفسی طی کرده‌اند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود درباره بیمارستان آیت‌الله طبرسی ساری اظهار کرد: تکمیل طرح‌های نیمه‌تمام حوزه سلامت، به‌ویژه پروژه‌هایی که پیشرفت فیزیکی بالایی دارند، در اولویت وزارت بهداشت قرار دارد.

معاون درمان وزارت بهداشت گفت: بیمارستان آیت‌الله طبرسی ساری از پیشرفت فیزیکی بیش از ۹۰ درصد برخوردار است و امیدواریم با تکمیل مراحل باقی‌مانده، این پروژه به‌زودی وارد چرخه خدمت‌رسانی به مردم شود.

رضوی با اشاره به جمعیت شناور استان‌های شمالی کشور خاطرنشان کرد: این مناطق در ایام مختلف سال با افزایش قابل توجه جمعیت مواجه هستند و وزارت بهداشت برای تقویت زیرساخت‌های درمانی مازندران و تأمین تجهیزات و اقلام سرمایه‌ای مورد نیاز، مشارکت خواهد داشت.

به گزارش خبرنگار مهر، تیم فوتبال امید بعد از حذف زودهنگام در بازی های اسیایی، بامداد امروز (جمعه ۳ مهر) به کشور بازگشت.

در بدو بازگشت به کشور، حسین عبدی سرمربی تیم فوتبال امید استعفای خود را از ادامه همکاری با این تیم اعلام کرد.

تیم فوتبال امید در حالی در بازی های آسیایی شرکت کرد که نتوانست حتی یک مرحله صعود هم داشته باشد و در پایان مرحله مقدماتی از دور رقابت ها کنار رفت. این تیم در نخستین دیدار برابر امارات ۳ بر یک پیروز شد، دیدار دوم را با تساوی بدون گل برابر چین به پایان رساند و در سومین و اخرین دیدار مرحله گروهی هم برابر کره شمالی ۴ به یک باخت و بدین ترتیب موفق به صعود نشد.

احمد اسماعیل‌زاده، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری مهر اظهار کرد: در طرح مکمل‌یاری مدارس، دو مکمل آهن و ویتامین D توزیع می‌شود. مکمل آهن در مدارس دخترانه به مدت ۱۶ هفته و به صورت هفتگی توزیع می‌شود و هدف از اجرای آن، پیشگیری از کم‌خونی و کمبود آهن در دختران دانش‌آموز است.

وی افزود: مکمل‌های آهنی که پیش از این در مدارس توزیع می‌شد، از نوع قرص بود و گاهی مشاهده می‌کردیم برخی دانش‌آموزان به دلیل عوارض گوارشی یا دلایل دیگر، مکمل را مصرف نمی‌کردند و حتی مواردی از دور ریختن مکمل‌ها در مدارس گزارش می‌شد.

تغییر نوع مکمل برای افزایش استقبال دانش‌آموزان

مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت ادامه داد: با توجه به هزینه بالای تأمین مکمل‌ها و اهمیت اثربخشی طرح، امسال با توجه به اینکه خرید مکمل‌ها قرار است به صورت متمرکز توسط سازمان بیمه سلامت انجام شود، درخواست کرده‌ایم مکمل آهنی انتخاب شود که مورد استقبال بیشتری از سوی دانش‌آموزان قرار گیرد.

اسماعیل‌زاده تأکید کرد: هدف این است که مکمل‌ها واقعاً مصرف شوند و برنامه بتواند به کاهش میزان کم‌خونی و کمبود آهن در دانش‌آموزان کمک کند.

حدود ۲۰ درصد دختران دانش‌آموز با کمبود آهن مواجه‌اند

وی با اشاره به وضعیت کمبود آهن در میان دانش‌آموزان گفت: بر اساس بررسی‌های موجود، حدود ۲۰ درصد دختران در سنین مدرسه با کمبود آهن و کم‌خونی مواجه هستند و اجرای منظم طرح مکمل‌یاری می‌تواند در کاهش این میزان مؤثر باشد.

مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت همچنین درباره مکمل ویتامین D گفت: مکمل ویتامین D با دوز ۵۰ هزار واحد نیز از طریق مدارس توزیع می‌شود و برای پسران و دختران بالای ۱۲ سال، ماهانه یک مکمل در نظر گرفته شده است.

وی افزود: هدف از اجرای این برنامه، کاهش کمبود ویتامین D در میان دانش‌آموزان است؛ چراکه میزان کمبود ویتامین D در این گروه سنی قابل توجه است.

اسماعیل‌زاده با اشاره به اعتبارات اختصاص‌یافته برای تأمین مکمل‌ها گفت: سال گذشته بیش از یک همت برای تأمین و توزیع مکمل‌ها در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور اختصاص یافت، اما بررسی‌ها نشان داد در برخی دانشگاه‌ها مکمل‌ها به هدف مورد نظر نرسیده‌اند.

وی ادامه داد: بر همین اساس، امسال تصمیم گرفته شده است خرید مکمل‌ها به صورت متمرکز انجام شود تا هم فرآیند تأمین بهتر مدیریت شود و هم اثربخشی طرح افزایش پیدا کند.

درخواست وزارت بهداشت از خانواده‌ها

مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت با اشاره به هزینه بالای مکمل‌ها گفت: با وجود افزایش قیمت مکمل‌ها و محدودیت‌های اعتباری، وزارت بهداشت تلاش می‌کند مکمل‌های مورد نیاز طرح را تأمین کند.

اسماعیل‌زاده در پایان از خانواده‌ها خواست با همکاری مدارس و مسئولان بهداشت، دانش‌آموزان را به مصرف منظم مکمل‌های توزیع‌شده تشویق کنند تا هزینه و زحمات انجام‌شده برای اجرای این برنامه به نتیجه برسد.

به گزارش خبرنگار مهر، محمد اله‌داد شامگاه پنجشنبه شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران، آخرین وضعیت شبکه برق، اقدامات انجام‌شده برای افزایش تاب‌آوری و برنامه‌های این شرکت در حوزه مدیریت مصرف و کاهش تلفات را بررسی کرد.

اله‌داد با قدردانی از تلاش کارکنان صنعت برق برای عبور از دوره اوج مصرف تابستان، اظهار کرد: با وجود محدودیت‌ها، فشارهای موجود و آسیب‌های واردشده به تأسیسات، مجموعه صنعت برق با اتکا به توان تخصصی نیروها و تلاش شبانه‌روزی توانست تابستانی پرچالش را با حفظ پایداری شبکه پشت سر بگذارد.

وی با اشاره به چالش‌های تأمین انرژی در فصل زمستان افزود: احتمال افت فشار گاز در برخی مناطق، به‌ویژه مناطق شمالی کشور، ضرورت برنامه‌ریزی پیشگیرانه و طراحی سناریوهای مختلف برای مدیریت شبکه برق را دوچندان می‌کند.

مدیرعامل توانیر تأکید کرد: مدیریت مصرف و حفظ پایداری شبکه در زمستان باید بر پایه برنامه‌ریزی دقیق، هماهنگی میان دستگاه‌های مرتبط و اجرای به‌موقع تدابیر فنی انجام شود تا محدودیت‌های احتمالی به حداقل برسد.

غرب مازندران در کاهش تلفات پیشرو است

اله‌داد همچنین کاهش تلفات شبکه را از اولویت‌های مهم صنعت برق عنوان کرد و گفت: شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران با اجرای برنامه‌های هدفمند و اقدامات میدانی توانسته است در این حوزه عملکرد قابل توجهی داشته باشد.

در ادامه این نشست، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران گزارشی از عملکرد این مجموعه ارائه کرد و از کسب رتبه نخست کشور در طرح ملی «مهتاب» خبر داد.

وی گفت: شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران با اجرای طرح «مدیریت هوشمند تلفات انرژی برق» توانسته است به مدت پنج هفته متوالی رتبه نخست کشور را در این طرح به خود اختصاص دهد.

وی همچنین از افزایش ۷۰۰ درصدی فروش و واگذاری انشعابات غیردائم در شش ماهه نخست سال جاری نسبت به مدت مشابه سال قبل خبر داد و گفت: این روند در راستای ساماندهی اشتراک‌ها و کاهش مصارف غیرمجاز دنبال شده است.

اجرای ۱۴۰ مانور برای افزایش تاب‌آوری شبکه

مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران در بخش دیگری از گزارش خود به اقدامات انجام‌شده برای افزایش تاب‌آوری شبکه اشاره کرد و افزود: با همکاری شهرداری‌ها و دهیاری‌های منطقه، روند تبدیل شبکه‌های سیمی به کابل خودنگهدار با رشد ۷۲ درصدی همراه شده است.

وی ادامه داد: در قالب «طرح سامان» و با هدف نگهداری پیشگیرانه و شناسایی و رفع نقاط آسیب‌پذیر، ۱۴۰ مانور عملیاتی با مشارکت ۳۷۰ اکیپ تخصصی در ۱۲۰ فیدر اجرا شد که طی آن پنج هزار و ۱۸۹ نقطه از شبکه اصلاح و بهینه‌سازی شد.

توسعه نیروگاه‌های خورشیدی در غرب مازندران

مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق غرب مازندران گفت: نخستین نیروگاه خورشیدی مگاواتی این منطقه با ظرفیت شش مگاوات در کجور به بهره‌برداری رسیده است.

وی افزود: همچنین احداث یک نیروگاه خورشیدی سه مگاواتی در منطقه جنت‌رودبار رامسر با مشارکت سرمایه‌گذار بخش خصوصی در دستور کار قرار گرفته است.